Centrum Wyszkolenia Technicznego Lotnictwa nr 2

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Centrum Wyszkolenia Technicznego Lotnictwa nr 2
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1934
Rozformowanie 1938
Tradycje
Rodowód Szkoła Techniczna Podchorążych Lotnictwa
Szkoła Podoficerów Lotnictwa dla Małoletnich
Dowódcy
Pierwszy ppłk obs. inż. Czesław Filipowicz
Ostatni mjr. obs. Adam Zaleski
Organizacja
Dyslokacja Bydgoszcz
Rodzaj sił zbrojnych lotnictwo

Centrum Wyszkolenia Technicznego Lotnictwa nr 2 (CWTL) – centrum szkolenia podoficerów lotnictwa wojskowego II RP, istniejące w latach 1934-1938 w Bydgoszczy.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Jednostka powstała 1 października 1934 roku na podstawie rozkazu I Wiceministra Spraw Wojskowych na bazie Centrum Wyszkolenia Podoficerów Lotnictwa w Bydgoszczy. W jej strukturze znajdowały się m.in. Szkoła Podchorążych Lotnictwa – grupa techniczna oraz Szkoła Podoficerów Lotnictwa dla Małoletnich[1]. W grudniu 1936 na podstawie rozkazu Ministerstwa Spraw Wojskowych, Szkoła Podchorążych Lotnictwa - grupa techniczna została przeniesiona do Warszawy[1].

W 1937 jednostka pod nazwą Centrum Wyszkolenia Technicznego Lotnictwa nr 2 (obok Centrum Wyszkolenia Oficerów Lotnictwa w Dęblinie zwanego nr 1) obejmowała m.in. Szkołę Podoficerów Lotnictwa dla Małoletnich wraz z Batalionem Szkolnym Lotnictwa w Świeciu, eskadrę treningową oraz Bazę Lotniczą „Bydgoszcz”[2]. 1 lipca 1937 CWTL zostało podporządkowane pod nowo utworzoną w Warszawie Komendę Grupy Szkół Lotniczych.

1 września 1938 z rozkazu Ministerstwa Spraw Wojskowych zlikwidowano Centrum Wyszkolenia Lotnictwa nr 2 w Bydgoszczy. Wiązało się to z organizacją wielkiego ośrodka szkolenia personelu lotniczego w południowej części kraju w obliczu zagrożenia Polski ze strony Niemiec[1].

W 1939 Baza Lotnicza „Bydgoszcz” została podporządkowana pod dowództwo 4. Pułku Lotniczego w Toruniu. W ramach Detaszowanego Dywizjonu Lotniczego uruchomiono także Wojskowy Ośrodek Spadochronowy w Bydgoszczy[2].

Sprzęt[edytuj | edytuj kod]

W CWTL używano samoloty polskiej konstrukcji typu Bartel BM-4, Lublin R.XIII i R.XIV z wytwórni Plage i Laśkiewicz, PWS-12 z Podlaskiej Wytwórni Samolotów, a od 1935 roku RWD-8. Oprócz samolotów szkolnych i treningowych wykorzystywano też pojedyncze egzemplarze samolotów bojowych, np. PZL P.7, PZL P.11, a od 1937 roku samoloty liniowe PZL.23 Karaś[1].

Komendanci[edytuj | edytuj kod]

  • 1934-1935 ppłk obs. inż. Czesław Filipowicz
  • 1935-1937 ppłk. pil. inż. Franciszek Rudnicki[3]
  • 1937 mjr. obs. Adam Zaleski

Struktura w 1934 roku[edytuj | edytuj kod]

  • Komenda CWTL
    • komendant (ppłk obs. inż Czesław Filipowicz)
    • dyrektor nauk i dział nauk (ppłk pil. inż. Franciszek Rudnicki)
  • Komenda Bazy
    • komendant Bazy (mjr pil. obs. Zenon Romanowski)
    • kwatermistrzostwo (p.o. por. pil. Stanisław Śledziejowski)
    • oddział portowy (dowódca p.o. kpt. pil. Wacław Kornacki)
    • kompania portowa (dowódca por. pil. Tadeusz Sypniewski)
    • park lotniczy (komendant p.o. kpt. obs. Henryk Liebek)
  • Szkoła Podchorążych Lotnictwa – grupa techniczna (mjr pil. Stefan Berezowski)
  • Szkoła Podoficerów Lotnictwa dla Małoletnich (kpt. pil. Adam Zaleski)
    • 1. eskadra szkolna (kpt. obs. Tadeusz Dzierzgowski)
    • 2. eskadra szkolna (kpt. pil. Henryk Wituski)
    • 3. eskadra szkolna (por. pil. Brunon Mówka)
  • Eskadra treningowa (kpt. pil. Stefan Micewski)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Arkadiusz Kaliński: Bydgoskie lotnisko w latach 1916-1939 (cz. 2) [w:] Kronika Bydgoska XX
  2. a b http://bydgoszcz.wyborcza.pl/bydgoszcz/1,128852,12434323,Poznaj_historie_lotnictwa_wojskowego.html dostęp 17-01-2017
  3. Zarządzenia Ministra Spraw Wojskowych. „Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych”. Nr 6, s. 37, 18 kwietnia 1935. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Stanisław Rutkowski, Zarys dziejów polskiego szkolnictwa wojskowego, wyd. MON, Warszawa, 1970
  • Eugeniusz Kozłowski, Wojsko Polskie 1936 - 1939. Próby modernizacji i rozbudowy wyd. MON 1964