Cerkiew św. Aleksandra Newskiego w Lubartowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Cerkiew św. Aleksandra Newskiego
cerkiew parafialna
Ilustracja
Cerkiew na pocztówce z 1917
Państwo  Polska
Miejscowość Lubartów
Wyznanie prawosławne
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Parafia św. Aleksandra Newskiego
Wezwanie św. Aleksandra Newskiego
brak współrzędnych

Cerkiew św. Aleksandra Newskiego – nieistniejąca cerkiew prawosławna w Lubartowie.

Cerkiew była jedną z kilkuset świątyń prawosławnych wzniesionych w całym Imperium Rosyjskim po uznanym za cudowne uratowaniu się rodziny carskiej z katastrofy kolejowej w pobliżu wsi Borki w 1888. Kamień węgielny pod jej wzniesienie został położony 17 kwietnia 1892. Gotową cerkiew poświęcono 3 października 1893. Autorem jej projektu był architekt gubernialny Jaziński, zaś łączny koszt budowy wyniósł 5 tys. rubli. Świątynia w Lubartowie była cerkwią parafialną przeznaczoną dla równoczesnego udziału 150 wiernych w nabożeństwie. Obiekt został rozebrany po 1918.

Murowana cerkiew posiadała pojedynczą cebulastą kopułę z krzyżem zlokalizowaną w środku dachu ponad nawą. Na fasadzie obiektu znajdowały się trzy ozdobnie obramowane półkoliste okna. Poniżej poziomu dachu położony był ozdobny fryz. Wejście do wnętrza prowadziło przez portal.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Sokoł K., Sosna A., Kopuły nad Wisłą. Prawosławne cerkwie w centralnej Polsce w latach 1815–1915, Moskwa, MID „Synergia”, ​ISBN 5-7368-0301-2​, s.43