Cerkiew św. Mikołaja Cudotwórcy w Słupcy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Cerkiew św. Mikołaja Cudotwórcy
cerkiew parafialna
Państwo  Polska
Miejscowość Słupca
Wyznanie prawosławne
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Eparchia warszawska i nadwiślańska
Wezwanie św. Mikołaja Cudotwórcy
brak współrzędnych
Słupecki Rynek w roku 1926, w tle cerkiew

Cerkiew św. Mikołaja Cudotwórcycerkiew istniejąca w latach 1878–1936 przy Rynku w Słupcy.

W 1815 Słupca weszła w skład Królestwa Polskiego, stanowiącego część Imperium Rosyjskiego. W wyniku postępującej integracji administracyjnej Królestwa z Rosją, a także polityki forsownej rusyfikacji ziem polskich, zainicjowanej w II połowie XIX w., do Królestwa zaczęła napływać rosyjska ludność prawosławna. Dla ludności tej wzniesiono do 1914 r. szereg świątyń o charakterystycznej dla państwa rosyjskiego architekturze neobizantyjskiej, zlokalizowanych w reprezentacyjnych punktach miast Królestwa.

W 1852 r. władze miejskie zorganizowały pierwszą cerkiew, która mieściła się w jednym z wynajętych domów. Była ona przeznaczona głównie dla pracowników Komory Celnej oraz Straży Granicznej. Parafia liczyła wtedy 725 osób[1].

W 1875 r. postanowiono jednak wybudować prawdziwą cerkiew. W tym celu zebrano kwotę 20 tys rubli. Za sumę 6,5 tys rubli zakupiono plac w centrum miasta. Świątynia została otoczona z trzech stron drewnianym parkanem, a od frontu wzniesiono żelazne ogrodzenie. Projektantem cerkwi był architekt Trusow. Słupecka cerkiew została zaprojektowana na wzór świątyni w Mławie – jednokopułowa z dzwonnicą umieszczoną nad wejściem[1].

Prace budowlane rozpoczęto w 1878 r., a wyświęcenie odbyło się 11 maja 1880 r. Słupecka cerkiew mogła pomieścić około 350 osób (parafia liczyła wtedy około 1000 osób). Ikonostas, pomalowany na biało z dekoracyjnymi złoceniami, wykonany był z drewna. Posadzka została wylana z różnokolorowego cementu, który imitował marmur[1].

Cerkiew była w posiadaniu Rosjan aż do wybuchu I wojny światowej. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości zorganizowano w niej kaplicę szkolną i wykorzystywano jako kościół katolicki. Ostatecznie jako symbol rosyjskiej dominacji została rozebrana w 1936 r.[1]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Prawosławne cerkwie (pol.). chram.com.pl. [dostęp 2015-10-28].