Cerkiew św. Mikołaja w Wyżłowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Cerkiew św. Mikołaja w Wyżłowie
Distinctive emblem for cultural property.svg A/985 z dnia 25.05.2009[1]
Ilustracja
Widok ogólny
Państwo  Polska
Województwo  lubelskie
Miejscowość Wyżłów
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Parafia Parafia św. Michała Archanioła w Żniatynie
Wezwanie św. Mikołaja
Położenie na mapie gminy Dołhobyczów
Mapa lokalizacyjna gminy Dołhobyczów
Wyżłów, cerkiew
Wyżłów, cerkiew
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Wyżłów, cerkiew
Wyżłów, cerkiew
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubelskiego
Wyżłów, cerkiew
Wyżłów, cerkiew
Położenie na mapie powiatu hrubieszowskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu hrubieszowskiego
Wyżłów, cerkiew
Wyżłów, cerkiew
Ziemia50°27′06,0″N 24°01′55,4″E/50,451667 24,032056

Cerkiew św. Mikołaja w Wyżłowie – dawna cerkiew greckokatolicka.

Obecnie pełni rolę kaplicy rzymskokatolickiej parafii w Żniatynie, ale nieużytkowana.

Historia obiektu[edytuj | edytuj kod]

Dawna cerkiew greckokatolicka pw. św. Mikołaja zbudowana została w 1910. Po wysiedleniu ludności ukraińskiej w latach 1945-1947 użytkowana przez kościół rzymskokatolicki[2].

Architektura i wyposażenie[edytuj | edytuj kod]

Jest to cerkiew jednokopułowa - nad nawą ośmiopołaciowa drewniana kopuła z latarnią zwieńczona wieżyczką z sygnaturką, wsparta na wysokim ośmiobocznym tamburze, reszta budowli murowana. Budowla trójdzielna: kwadratowa nawa poprzedzona węższym babińcem, również na planie kwadratu oraz przedsionkiem. Prezbiterium analogicznej szerokości jak babiniec, z zakrystią od południa. Na piętrze babińca chór muzyczny oddzielony od nawy tralkową balustradą. Fundamenty z cegieł i kamieni na zaprawie, ściany z cegieł pełnych, otynkowane. Stropy: nad nawą ośmiopolowe pozorne sklepienie kopulaste, w babińcu, zakrystii i prezbiterium stropy z belek drewnianych, podbitych matami trzcinowymi, na których tynki. Więźba dachowa drewniana, krokwiowo-stolcowa. Kopuła, dwuspadowe dachy nad prezbiterium, babińcem i zakrystią kryte blachą ocynkowaną.

Wewnątrz zachowały się: polichromie na żagielkach, ołtarz w charakterze XVIII wieku, znacznie przemalowany ikonostas z carskimi wrotami i ikonami św. Michała Archanioła i św. Gabriela Archanioła zapewne z drugiej połowy XVII wieku, gruntownie przemalowane ikony Matki Boskiej z Dzieciątkiem i Chrystusa Pantokratora z tegoż okresu, ikona Matki Boskiej z Dzieciątkiem z XVIII wieku w gipsowej sukience pochodząca z cerkwi Cebłowie oraz szesnaście cynowych lichtarzy z 1855[3]. Większość wyposażenia przewieziono do Lublina do cerkwi greckokatolickiej[4].

Wokół cerkwi[edytuj | edytuj kod]

Obok cerkwi znajduje się murowana dzwonnica parawanowa. Od strony wschodniej świątyni cmentarz rzymskokatolicki, dawniej greckokatolicki założony w 1910, gdzie pozostało około 30 starych kamiennych nagrobków.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Grzegorz Rąkowski, Polska egzotyczna, część II, Oficyna Wydawnicza "Rewasz", Pruszków 2002, ​ISBN 978-83-62460-26-7