Cerkiew Objawienia Pańskiego w Ostrogu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Cerkiew Objawienia Pańskiego
Богоявленська церква
Distinctive emblem for cultural property.svg 56-109-0004
cerkiew parafialna
Ilustracja
Widok ogólny (2011)
Państwo  Ukraina
Obwód  rówieński
Miejscowość Coat of Arms of Ostroh.svg Ostróg
Wyznanie prawosławne
Kościół Ukraiński Kościół Prawosławny Patriarchatu Moskiewskiego
Eparchia rówieńska
Wezwanie Objawienia Pańskiego
Wspomnienie liturgiczne 6/19 stycznia
Położenie na mapie obwodu rówieńskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu rówieńskiego
Cerkiew Objawienia Pańskiego
Cerkiew Objawienia Pańskiego
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Cerkiew Objawienia Pańskiego
Cerkiew Objawienia Pańskiego
Ziemia50°19′35,3″N 26°31′16,4″E/50,326472 26,521222

Cerkiew Objawienia Pańskiego w Ostroguprawosławna cerkiew w Ostrogu. Należy do eparchii równieńskiej Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego Patriarchatu Moskiewskiego.

Ruiny pierwotnej cerkwi w Ostrogu. Widok z 1794, akwarela Zygmunta Vogla

Cerkiew została wzniesiona z fundacji Konstantego Ostrogskiego w 1521, prawdopodobnie na miejscu starszej świątyni prawosławnej wzniesionej przez Wasyla Ostrogskiego (zbudowanej między 1446 a 1450)[1]. Budynek utrzymany był w stylu łączącym elementy gotyckie i bizantyńskie, miał charakter obronny, z grubymi murami i strzelnicami. Obiekt został zrujnowany w czasie powstania Chmielnickiego, gdy zniszczeniu uległ także sąsiadujący zamek Ostrogskich[2].

W latach 1887–1891, z inicjatywy władz carskich, podjęto oficjalną rekonstrukcję cerkwi, w rzeczywistości wznosząc przy użyciu zachowanych ruin obiekt całkowicie odbiegający wyglądem od pierwotnej świątyni. Nowa cerkiew zachowała układ przestrzenny starszej (trzy nawy, trzy absydy od wschodu), pozostawiono również elementy obronne w północnej ścianie budynku. Całość utrzymano jednak w stylu bizantyjsko-rosyjskim. Cerkiew zwieńczyło pięć złoconych kopuł. Freski we wnętrzu obiektu wykonali mnisi z monasteru w Dederkałach[3].

Cerkiew współcześnie[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. S. Horin, Prawosławni monastyri na Wołyni u druhij połowyni XV – perszij połowyni XVI stolittia [w:] red. J. Skarbek, Samoidentyfikacja mniejszości narodowych i religijnych w Europie Środkowo-Wschodniej. Problematyka atlasowa, Instytut Europy Środkowo-Wschodniej, Lublin 1998, ​ISBN 83-85854-34-7​, s.97.
  2. J. Tokarski, Ilustrowany przewodnik po zabytkach kultury na Ukrainie, t.2, Burchard Edition 2001, ​ISBN 83-87654-11-6​, s.182
  3. J. Tokarski, Ilustrowany przewodnik po zabytkach kultury na Ukrainie, t.2, Burchard Edition 2001, ​ISBN 83-87654-11-6​, s.183