Cerkiew Przemienienia Pańskiego w Beresce

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Cerkiew Przemienienia Pańskiego
w Berezce
Państwo  Polska
Miejscowość Berezka
Wyznanie obecnie nieużytkowana
Kościół greckokatolicki
Wezwanie Przemienienia Pańskiego
Położenie na mapie gminy Solina
Mapa lokalizacyjna gminy Solina
Ruiny Cerkiewi Przemienienia Pańskiego
Ruiny Cerkiewi Przemienienia Pańskiego
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Ruiny Cerkiewi Przemienienia Pańskiego
Ruiny Cerkiewi Przemienienia Pańskiego
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa lokalizacyjna województwa podkarpackiego
Ruiny Cerkiewi Przemienienia Pańskiego
Ruiny Cerkiewi Przemienienia Pańskiego
Położenie na mapie powiatu leskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu leskiego
Ruiny Cerkiewi Przemienienia Pańskiego
Ruiny Cerkiewi Przemienienia Pańskiego
Ziemia49°23′37,3″N 22°22′58,3″E/49,393694 22,382861

Cerkiew Przemienienia Pańskiego w Berescegreckokatolicka murowana cerkiew, wzniesiona we wsi Bereska. Zastąpiła we wsi wcześniejszą drewnianą cerkiew, pochodzącą z XV wieku (prawdopodobnie z roku 1444 – taka data widniała na jednej z belek ściągających zwieńczenie), która rozebrana została w drugiej połowie XIX wieku.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Cerkiew w Beresce wzniesiono w roku 1868. W roku 1914 przeprowadzono renowację ikonostasu, zaś w roku 1920 odnowiono całą cerkiew. Po roku 1947 stała opuszczona. W roku 1950 bez powodzenia próbował przejąć ją kościół rzymskokatolicki. 2 lutego 1953 roku Państwowe Gospodarstwo Rolne w Olszanicy otrzymało od Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej zezwolenie na rozbiórkę cerkwi w Beresce, a także cerkwi w Dziurdziowie, Hoczwi, Mchawie, Myczkowie i Średniej Wsi. Do rozbiórki jednak nie doszło, gdyż w maju tego samego roku w Beresce powstała spółdzielnia produkcyjna, której ostatecznie przekazano budynek cerkwi. W latach 50. zerwana została blacha z dachu. Obecnie cerkiew znajduje się w ruinie. Zachowały się mury do wysokości gzymsu koronującego.

Budowa[edytuj | edytuj kod]

Nawa, zbudowana na planie ośmiokąta, nieproporcjonalnie duża w porównaniu z babińcem i prezbiterium, wzniesionymi na planie prostokąta. Nad nawą znajdowała się, niezachowana do czasów obecnych, ośmiopolowa kopuła o konstrukcji drewnianej.

Wokół cerkwi[edytuj | edytuj kod]

Dzwonnica[edytuj | edytuj kod]

Przy cerkwi znajdowała się nieistniejąca już dzwonnica, na której w XIX wieku wisiały, opatrzone ruskimi napisami, dwa dzwony z 1671 i 1697 roku.

Murowana kaplica[edytuj | edytuj kod]

Na miejscu rozebranej cerkwi z XV wieku wzniesiono w XIX wieku murowaną kaplicę. Od 1970, po powiększeniu, służyła jako kościół rzymskokatolicki. Została rozebrana w latach 90. XX wieku, a na jej miejscu wybudowano nowy kościół.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]