Cerkiew Trójcy Świętej w Bychowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Cerkiew Trójcy Świętej
Свята-Троіцкая царква у Быхаве
Distinctive emblem for cultural property.svg 512Г000155
cerkiew parafialna
Ilustracja
Widok ogólny
Państwo  Białoruś
Obwód  mohylewski
Miejscowość Coat of Arms of Bychaŭ, Belarus.svg Bychów
Wyznanie prawosławne
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Eparchia bobrujska i bychowska
Wezwanie Trójcy Świętej
Wspomnienie liturgiczne Święto Trójcy Świętej
(niedziela Pięćdziesiątnicy)
Przedmioty szczególnego kultu
Cudowne ikony Barkułabowska Ikona Matki Bożej (kopia)
Położenie na mapie obwodu mohylewskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu mohylewskiego
Cerkiew Trójcy Świętej w Bychowie
Cerkiew Trójcy Świętej w Bychowie
Położenie na mapie Białorusi
Mapa lokalizacyjna Białorusi
Cerkiew Trójcy Świętej w Bychowie
Cerkiew Trójcy Świętej w Bychowie
53°30′53,6358″N 30°15′13,5606″E/53,514899 30,253767

Cerkiew Trójcy Świętejprawosławna cerkiew parafialna w Bychowie, w dekanacie bychowskim eparchii bobrujskiej Egzarchatu Białoruskiego Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Cerkiew została wzniesiona w latach 1890–1899[1]. Według innych źródeł powstała w połowie XIX w.[2][3]

W latach 1953–2010 w budynku znajdowała się Barkułabowska Ikona Matki Bożej, czczona w Rosyjskim Kościele Prawosławnym jako cudotwórcza, pierwotnie znajdująca się w monasterze Wniebowstąpienia Pańskiego w Barkułabowie. W 1979 wizerunek ten został odnowiony. Gdy monaster w Barkołabowie, nieczynny w okresie radzieckim, został odnowiony i restytuowany, ikonę ponownie do niego przeniesiono, a w cerkwi w Bychowie pozostała kopia[2].

Budowla jest wpisana do rejestru zabytków o znaczeniu republikańskim[3]. Jest jedną z nielicznych zachowanych w regionie zabytkowych drewnianych cerkwi[4].

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Świątynia wzniesiona została z drewna na ceglanym fundamencie[3]. Jest to budowla krzyżowo-kopuła z wydłużoną nawą podłużną, prostokątnym przedsionkiem i wielobocznie zamkniętą absydą. Ponad przedsionkiem wznosi się dwukondygnacyjna dzwonnica na planie ośmioboku, zwieńczona złoconą kopułą. W miejscu skrzyżowania nawy głównej i transeptu wznosi się druga cebulasta kopuła, usytuowana na ośmiobocznym bębnie (o wysokości 12,5 metra i średnicy ośmiu metrów[3]). Wejścia do świątyni – od frontu i przez nawę boczną, od północy i południa, zdobione są gankami wspartymi na dwóch słupach każdy[1]. Okna w budynku są półkoliste[3]. Ikonostas we wnętrzu budynku jest trzyrzędowy[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]