Cerkiew Zaśnięcia Matki Bożej w Zimnie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Cerkiew Zaśnięcia Matki Bożej
cerkiew filialna
Państwo  Polska
Miejscowość Zimno
Wyznanie prawosławne
Kościół Polski Autokefaliczny Kościół Prawosławny
warszawsko-chełmska
Wezwanie Zaśnięcia Matki Bożej
brak współrzędnych

Cerkiew Zaśnięcia Matki Bożej – nieistniejąca cerkiew filialna Zaśnięcia Matki Bożej we wsi Zimno, położonej w województwie lubelskim, w powiecie tomaszowskim, w gminie Łaszczów.

Pierwsze udokumentowane informacje dotyczące istnienia cerkwi prawosławnej w miejscowości pochodzą z rejestru podatkowego z 1531 r.[1] W 1743 r. wybudowana została kosztem miejscowej ludności rusińskiej nowa świątynia jako unicka. Drewniana cerkiew Zaśnięcia Bogurodzicy pokryta była gontem, posiadała łącznie trzy małe kopuły[2]. Od 1875 r. prawosławna. Wraz z cerkwią w miejscowości Ratyczów stanowiła filię parafii Żerniki. W 1879 r. wybudowano oddzielną dzwonnicę[3]. W 1882 r. kosztem miejscowej ludności przeprowadzony został remont świątyni[4]. W 1914 r. wierni świątyni zwrócili się do zarządu diecezjalnego z prośbą budowy nowej świątyni, do czego jednak nie doszło w związku z wybuchem I wojny światowej[5]. Cerkiew została rozebrana 27 czerwca 1938 r. w ramach akcji polonizacyjno-rewindykacyjnej[6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Źródła dziejowe. Tom XVIII, Warszawa, 1902 r., s. 244.
  2. ЦДIА, фонд 693, опис 1, справа 586; APL, KGKCh, sygn. 774.
  3. ЦДIА, фонд 693, опис 1, справа 453, аркуш 17.
  4. ЦДIА, фонд 693, опис 1, справа 586.
  5. APL, ChKP, sygnatura 3931.
  6. Memoriał prawosławnych pow. tomaszowskiego i zamojskiego do władz państwowych. W: M. Siwicki, Dzieje konfliktów polsko-ukraińskich, t. I, Warszawa 1992, ss. 124–127.