Cerkiew Zaśnięcia Najświętszej Marii Panny w Ustrzykach Dolnych

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Cerkiew
Zaśnięcia Najświętszej Marii Panny
Distinctive emblem for cultural property.svg A-114 z dnia 16.02.1988
cerkiew filialna
Ilustracja
Cerkiew w 2018 r.
Państwo  Polska
Miejscowość Ustrzyki Dolne
Adres ul. Szkolna 7
Wyznanie katolickie
Kościół greckokatolicki
Parafia Zaśnięcia Najświętszej Maryi Panny
Wezwanie Zaśnięcia Bogurodzicy
Położenie na mapie Ustrzyk Dolnych
Mapa lokalizacyjna Ustrzyk Dolnych
Cerkiew Zaśnięcia Najświętszej Marii Panny
Cerkiew
Zaśnięcia Najświętszej Marii Panny
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Cerkiew Zaśnięcia Najświętszej Marii Panny
Cerkiew
Zaśnięcia Najświętszej Marii Panny
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa lokalizacyjna województwa podkarpackiego
Cerkiew Zaśnięcia Najświętszej Marii Panny
Cerkiew
Zaśnięcia Najświętszej Marii Panny
Położenie na mapie powiatu bieszczadzkiego
Mapa lokalizacyjna powiatu bieszczadzkiego
Cerkiew Zaśnięcia Najświętszej Marii Panny
Cerkiew
Zaśnięcia Najświętszej Marii Panny
Położenie na mapie gminy Ustrzyki Dolne
Mapa lokalizacyjna gminy Ustrzyki Dolne
Cerkiew Zaśnięcia Najświętszej Marii Panny
Cerkiew
Zaśnięcia Najświętszej Marii Panny
Ziemia49°25′52,53″N 22°35′26,09″E/49,431258 22,590581

Cerkiew Zaśnięcia Najświętszej Marii Panny – cerkiew greckokatolicka znajdująca się w Ustrzykach Dolnych przy ul. Szkolnej 7.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Cerkiew została zbudowana i konsekrowana w 1847 r. Prawdopodobnie podczas remontu w 1937 r. dach cerkwi pokryty został blachą, a nad nawą wzniesiono pseudokopułę. Jako cerkiew budynek był użytkowany do 1951 r. Następnie przez ok. rok służył jako kościół rzymskokatolicki, a później aż do roku 1980 wykorzystywany jako magazyn, co doprowadziło do dewastacji budowli. W 1980 r. świątynia została ponownie przekazana kościołowi rzymskokatolickiemu, który pięć lat później dokonał jej gruntownego remontu. 18 grudnia 1985 r., decyzją biskupa przemyskiego Ignacego Tokarczuka cerkiew zwrócono grekokatolikom. Kolejne remonty przeprowadzono w 2002 i 2005 r.

Konstrukcja[edytuj | edytuj kod]

Dzwonnica parawanowa

Świątynia zbudowana jest z cegły i otynkowana. Cerkiew dwudzielna, z prezbiterium zamkniętym półkoliście i prostokątną nawą szerszą od prezbiterium. Do prezbiterium przylegająca od północy zakrystia.

Otoczenie cerkwi[edytuj | edytuj kod]

Przy cerkwi stoi murowana dzwonnica parawanowa, zbudowana prawdopodobnie w 1847 r. Oryginalne dzwony wywieziono w 1951 r. do cerkwi w Strwiążyku, skąd w nieznanych okolicznościach zniknęły. Dzwony wiszące obecnie pochodzą prawdopodobnie z nieistniejącej obecnie cerkwi św. Paraskewii w Dźwiniaczu Dolnym. Znajdujący się przy cerkwi cmentarz pozbawiony jest nagrobków. Stoi za to na nim ustawiony w 1938 r. z okazji 950-lecia Chrztu Rusi dębowy krzyż.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]