Cezary Łazarewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Cezary Łazarewicz
Ilustracja
Cezary Łazarewicz (2015)
Data i miejsce urodzenia 6 lipca 1966
Darłowo
Dziedzina sztuki pisarz, dziennikarz, publicysta
Ważne dzieła

Żeby nie było śladów. Sprawa Grzegorza Przemyka

Nagrody

Nagroda Literacka „Nike”

Cezary Łazarewicz (ur. 6 lipca 1966 w Darłowie) – polski dziennikarz prasowy i publicysta.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Absolwent szkoły średniej w Zespole Szkół Morskich w Darłowie. W połowie lat 80. zaangażował się w działalność pacyfistycznego i opozycyjnego Ruchu Wolność i Pokój. Zajmował się dystrybucją pism drugiego obiegu, redagował prasę podziemną („Ucho”, „Rewers”)[1].

Po przemianach politycznych organizował „Gazetę Obywatelską”. Wstąpił do Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich. Od 1991 publikował w „Gazecie Wyborczej”, był dyrektorem szczecińskiego Radia na Fali i dziennikarzem „Przekroju[1][2]. Od 2007 związany z „Polityką” jako publicysta działu krajowego[3], następnie z „Newsweekiem” i z „Wprost”. W 2015 dołączył do redakcji portalu Wirtualna Polska[4]. W tym samym roku wydał książkę Elegancki morderca, przedstawiającą historię polskiego seryjnego mordercy Władysława Mazurkiewicza[5].

W 2009 nominowany do nagrody dziennikarskiej MediaTory w jednej z kategorii[6]. W 2016 został laureatem tej nagrody w kategorii ObserwaTOR[7]. W 2014 przegrał prawomocnie proces ze Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich, który wytoczył organizacji po przyznaniu mu nominacji do Hieny Roku za artykuł o relacjach Jarosława i Lecha Kaczyńskiego z ich ojcem Rajmundem pt. Rajmund Kaczyński. Ojciec braci[8][9].

Laureat nagród: Książka Historyczna Roku z 2016[10] oraz Nagrody Literackiej „Nike” z 2017 za książkę Żeby nie było śladów[11][12][13]. Książka ta została również nominowana do Nagrody Historycznej im. Kazimierza Moczarskiego 2017[14].

Publikacje książkowe[edytuj | edytuj kod]

  • Zapraszamy do Trójki (Agora, 2012)
  • Kafka z Mrożkiem. Reportaże pomorskie (Obok, 2012)
  • Sześć pięter luksusu. Przerwana historia Domu Braci Jabłkowskich (Znak, 2013)
  • Elegancki morderca (W.A.B., 2015)
  • Żeby nie było śladów (Czarne, 2016)
  • Tu mówi Polska. Reportaże z Pomorza (Czarne, 2017)
  • Koronkowa robota. Sprawa Gorgonowej (Czarne, 2018)
  • 1968. Czasy nadchodzą nowe (współautor: Ewa Winnicka, Agora, 2018)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Nota biograficzna w Encyklopedii Solidarności. [dostęp 2011-06-02].
  2. Cezary Łazarewicz. warszawabezfikcji.pl. [dostęp 2011-06-02].
  3. Cezary Łazarewicz. polityka.pl. [dostęp 2011-06-02].
  4. Cezary Łazarewicz będzie dziennikarzem Wirtualnej Polski. press.pl, 29 sierpnia 2015. [dostęp 2015-08-31].
  5. 'Recenzja książki: Cezary Łazarewicz, „Elegancki morderca”. polityka.pl, 12 stycznia 2016. [dostęp 2017-11-23].
  6. Finałowa gala MediaTorów już w sobotę. wiadomosci24.pl, 27 listopada 2009. [dostęp 2011-06-02].
  7. Nagrody MediaTory 2016 rozdane. Wśród laureatów dziennikarze „Gazety Wyborczej”. wyborcza.pl, 3 grudnia 2016. [dostęp 2016-12-27].
  8. Cezary Łazarewicz przegrał proces z SDP w sprawie Hieny Roku. press.pl, 25 kwietnia 2014. [dostęp 2018-04-17].
  9. Rajmund Kaczyński. Ojciec braci. newsweek.pl, 10 lipca 2012. [dostęp 2018-12-05].
  10. Znamy zwycięzców w konkursie „Książka Historyczna Roku”. tvp.info, 17 listopada 2016. [dostęp 2018-05-10].
  11. Poezja górą. Oto nominowani do Nagrody Literackiej Nike 2017. tvn24.pl, 18 maja 2017. [dostęp 2017-05-18].
  12. Nike 2017 – finaliści. wyborcza.pl, 5 września 2017. [dostęp 2017-09-05].
  13. Literacka Nagroda Nike 2017 dla Cezarego Łazarewicza. tvn24.pl, 1 października 2017. [dostęp 2017-10-01].
  14. Nagroda Historyczna Moczarskiego 2017. Dziesięć nominowanych książek. wyborcza.pl, 13 października 2017. [dostęp 2017-10-15].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]