Chen Geng

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Spacer.gif To jest biografia osoby noszącej chińskie nazwisko Chen.
Chén Gēng
陈赓
ilustracja
generał
Data i miejsce urodzenia 27 lutego 1903
Xiangxiang, Cesarstwo chińskie
Data i miejsce śmierci 16 marca 1961
Szanghaj, Chiny
Przebieg służby
Lata służby 1927–1961
Siły zbrojne Chińska Armia Ludowo-Wyzwoleńcza
Stanowiska dowódca okręgu Yunnan,
dowódca okręgu Pekin
Główne wojny i bitwy Powstanie w Nanchangu,
Długi Marsz,
Wojna chińsko-japońska (także w ramach II światowej),
Chińska wojna domowa,
Wojna koreańska
Odznaczenia
Order 1 sierpnia I klasy (Chiny) Order Niepodległości i Wolności I klasy (Chiny) Order Wyzwolenia I klasy (Chiny)
Chen Geng
Ilustracja
Chen Geng w 1937
Data i miejsce urodzenia 27 lutego 1903
Xiangxiang
Data i miejsce śmierci 16 marca 1961
Szanghaj
Wiceminister obrony narodowej Chińskiej Republiki Ludowej
Okres od 16 września 1959
do 16 marca 1961
Przynależność polityczna Komunistyczna Partia Chin
Zastępca Szefa Sztabu Generalnego Chińskiej Armii Ludowo-Wyzwoleńczej
Okres od 31 października 1954
do października 1959
Gubernator prowincji Yunnan
Okres od stycznia 1950
do kwietnia 1955
Przynależność polityczna Komunistyczna Partia Chin
Następca Guo Yingqiu

Chen Geng (chiń. 陈赓; pinyin Chén Gēng; ur. 27 lutego 1903, zm. 16 marca 1961) – chiński komunista i wojskowy w stopniu generała.

Urodził się w Xiangxiang w prowincji Hunan w rodzinie posiadacza ziemskiego. W 1916 roku uciekł z domu nie chcąc wstąpić w zaaranżowany związek małżeński i dołączył do oddziałów lokalnych watażków wojskowych. W 1921 roku opuścił szeregi armii i podjął pracę na kolei. W tym czasie zapoznał się z ideologią komunistyczną i w 1922 roku został członkiem Komunistycznej Partii Chin. Studiował na wojskowej Akademii Whampoa, po rozłamie między Kuomintangiem a KPCh w 1927 roku brał udział w powstaniu w Nanchangu. Działał jako agent wywiadu komunistycznego w Szanghaju i w Tiencinie. Od 1931 roku przebywał w Chińskiej Republice Rad jako dowódca jednej z dywizji Chińskiej Armii Czerwonej, po jej upadku wziął udział w Długim Marszu. W trakcie wojny z Japonią (1937-1945) dowodził 386 Brygadą 129 Dywizji Ósmej Armii. Po zakończeniu II wojny światowej brał udział w walkach z siłami Kuomintangu, m.in. podczas bitwy pod Xuzhou i kampanii Huai-Hai. W 1949 roku brał udział w zdobyciu Kantonu, a pod koniec roku wyparł siły KMT z prowincji Junnan.

Po utworzeniu w 1949 roku Chińskiej Republiki Ludowej mianowany dowódcą okręgu wojskowego Junnan, którym pozostał do 1951 roku. W 1950 roku na prośbę Hồ Chí Minha przebywał w Wietnamie Północnym jako doradca Võ Nguyên Giápa. Podczas wojny koreańskiej dowodził Trzecią Armią Chińskich Ochotników Ludowych. Po powrocie do kraju został w 1955 roku awansowany do stopnia generała. W 1960 mianowany dowódcą okręgu wojskowego Pekin. Zmarł nagle na atak serca.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Xiaobing Li, China at War: An Encyclopedia, ABC-CLIO, Santa Barbara 2011, ​ISBN 978-1-59884-415-3​.
  • Larry M. Wortzel, Dictionary of contemporary Chinese military history, Greenwood Publishing, Westport 1999, ​ISBN 0-313-29337-6​.