Chorągiew pancerna Grocholskiego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Juliusz Kossak, Rotmistrz chorągwi pancernej.
Wojna polsko-turecka (1683–1699)

WiedeńParkanyJazłowiecBojanWał TrajanaJassyKamieniec PodolskiPererytaUścieczkoLwówPodhajce

Chorągiew pancerna Grocholskiego – chorągiew pancerna II połowy XVII wieku.

Rotmistrzem chorągwi był Remigian Grocholski herbu Syrokomla.

Zgodnie z umową podpisaną 1 lutego 1683 chorągiew wchodziła w skład korpusu posiłkowego Hieronima Lubomirskiego[1], w skład którego wchodziły cztery chorągwie pancerne: Grocholskiego, Mroczka, Bielickiego i Kreuza. Korpus był na żołdzie cesarza Austrii Leopolda I Habsburga.

Chętnych do zaciągu nie brakowało, ponieważ werbownicy Lubomirskiego oferowali korzystne warunki, zarówno żołd wyższy niż w Rzeczypospolitej jak i zaliczki.

Żołnierze chorągwi wzięli udział w wojnie polsko-tureckiej 1683–1699.

Oba regimenty rajtarskie, a także chorągwie pancerne zostały zwinięte i wróciły razem z samym Lubomirskim do kraju jesienią 1685.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. W powierzeniu korpusu Lubomirskiemu nie przeszkadzał cesarzowi fakt, iż 5 lat wcześniej ten sam Lubomirski organizował pomoc dla walczących z cesarzem powstańców węgierskich.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]