Christine de Bruin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Christine de Bruin
ilustracja
Data i miejsce urodzenia 3 marca 1989
Edmonton, Kanada
Wzrost 170 cm[1]
Debiut w PŚ 8 grudnia 2012, Winterberg (7. miejsce)
Pierwsze punkty w PŚ 3 grudnia 2016, Whistler (12. miejsce)
Pierwsze podium w PŚ 5 stycznia 2019, Altenberg (2. miejsce)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Kanada
Mistrzostwa świata
srebro Whistler 2019 Drużynowo
brąz Whistler 2019 Dwójki
Strona internetowa

Christine de Bruin (ur. jako Christine Bushie 3 marca 1989 w Edmonton[1]) – kanadyjska bobsleistka, dwukrotna medalistka mistrzostw świata w Whistler.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jest zamężna z holenderskim bobsleistą Ivem de Bruinem[1].

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Zanim została bobsleistką przez dwa lata reprezentowała w konkurencjach lekkoatletycznych Uniwersytet Alberty, na którym studiowała wychowanie fizyczne i rekreację. Gdy straciła zainteresowanie lekkoatletyką trener przekonał ją do wyjazdu do Calgary i spróbowania tam sił w bobslejach, argumentując to dużymi szansami na udział w igrzyskach olimpijskich przy uprawianiu tej dyscypliny[1].

Przez pierwsze półtora roku jeździła jako rozpychająca - w takim charakterze 8 grudnia 2012 roku zaliczyła pierwszy występ w Pucharze Świata, zajmując na rozgrywanych w Winterbergu zawodach sezonu 2012/2013 7. miejsce w konkurencji drużynowej, w której jej pilotką była Jennifer Ciochetti[1][2]. Na początku 2013 roku zaczęła jeździć jako pilotka, startując w tej roli w Pucharze Ameryki Północnej[1]. 3 grudnia 2016 roku miał miejsce jej debiut jako pilotki i zarazem zdobycie pierwszych punktów w Pucharze Świata, kiedy to na rozgrywanych w Whistler zawodach sezonu 2016/2017 zajęła wraz z rozpychającą Genevieve Thibault 12. miejsce w dwójkach[3]. 2016 rok to dla niej także udział w mistrzostwach świata w Igls, na których zajęła 16. miejsce w dwójkach[1]. W 2017 roku wystartowała w mistrzostwach świata w Königssee, z których wróciła z 11. miejscem w drużynie i 13. w dwójkach[4].

W 2018 roku wzięła udział w igrzyskach olimpijskich w Pjongczangu, na których zajęła 7. miejsce w konkurencji dwójek[5]. 5 stycznia 2019 roku zaliczyła pierwsze podium w Pucharze Świata, kiedy to na zorganizowanych w Altenbergu zawodach sezonu 2018/2019 zajęła 2. miejsce, rozdzielając na podium wraz z rozpychającą Kristen Bujnowski Niemki Mariamę Jamankę i Annikę Drazek oraz Amerykanki Elanę Meyers-Taylor i Lake Kwazę[6]. W tym samym roku pojawiła się na mistrzostwach świata w Whistler, na których zdobyła srebrny medal w konkurencji drużynowej, w której jej drużyna, współtworzona przez Kristen Bujnowski, Nicka Poloniato, Keefera Joyce’a, Dave’a Greszczyszyna i Mirelę Rahnevą rozdzieliła na podium ekipy z Niemiec oraz Stanów Zjednoczonych i brązowy w konkurencji dwójek, w której startując z Kristen Bujnowski przegrała tylko z dwójkami niemieckimi: Mariama Jamanka/Annika Drazek oraz Stephanie Schneider/Ann-Christin Strack[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g Christine De Bruin (ang.). W: Athletes [on-line]. olympic.ca. [dostęp 2019-03-04].
  2. BMW IBSF World Cup; Winterberg, Team Competition (ang.). W: Races&Results [on-line]. ibsf.org, 2012-12-08. [dostęp 2019-03-04].
  3. BMW IBSF World Cup; Whistler, 2-woman Bobsleigh (ang.). W: Races&Results [on-line]. ibsf.org, 2016-12-03. [dostęp 2019-03-07].
  4. Bobsleigh - Christine de Bruin (ang.). W: Results of a sportsman / sportswoman [on-line]. the-sports.org. [dostęp 2019-03-04].
  5. Christine DE BRUIN (ang.). W: Athletes [on-line]. olympicchannel.com. [dostęp 2019-03-04].
  6. Dan Falloon: Two silvers for Canada at Altenberg (ang.). W: Results [on-line]. piquenewsmagazine.com, 2019-01-10. [dostęp 2019-03-07].
  7. Dan Falloon: Jamanka obliterates track record en route to gold; Canadian de Bruin celebrates bronze on 30th birthday (ang.). W: Whistler [on-line]. piquenewsmagazine.com, 2019-03-03. [dostęp 2019-03-04].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]