Christopher Rungkat

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Christopher Rungkat
ilustracja
Państwo  Indonezja
Data i miejsce urodzenia 14 stycznia 1990
Dżakarta
Wzrost 175 cm
Masa ciała 68 kg
Gra praworęczny, oburęczny bekhend
Status profesjonalny 2007
Zakończenie kariery aktywny
Trener Robert Davis
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 241 (8 kwietnia 2013)
Australian Open 1Q (2013)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 68 (17 czerwca 2019)
Roland Garros 2R (2019)
Wimbledon 1R (2019)
ilustracja
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Indonezja
Igrzyska azjatyckie
złoto Palembang 2018 gra mieszana
Igrzyska Azji Południowo-Wschodniej
złoto Palembang 2011 gra pojedyncza
złoto Palembang 2011 gra podwójna
złoto Palembang 2011 gra drużynowa
złoto Kuala Lumpur 2017 gra pojedyncza
srebro Nakhon Ratchasima 2007 gra drużynowa
srebro Palembang 2011 gra mieszana
srebro Singapur 2015 gra drużynowa
srebro Kuala Lumpur 2017 gra mieszana
brąz Nakhon Ratchasima 2007 gra podwójna
brąz Wientian 2009 gra podwójna
brąz Wientian 2009 gra drużynowa
Igrzyska solidarności islamskiej
złoto Palembang 2013 gra pojedyncza
złoto Palembang 2013 gra podwójna
złoto Palembang 2013 gra drużynowa

Christopher Benjamin Rungkat (ur. 14 stycznia 1990 w Dżakarcie) – indonezyjski tenisista.

Jako junior zwyciężył w French Open 2008 w deblu.

W karierze wygrał 10 turniejów rangi ATP Challenger Tour w grze podwójnej.

W rankingu gry pojedynczej najwyżej był na 241. miejscu (8 kwietnia 2013), a w klasyfikacji gry podwójnej na 68. pozycji (17 czerwca 2019).

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Finały w turniejach ATP World Tour[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP Finals
ATP Masters Series /
ATP Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP Tour 500
ATP International Series /
ATP Tour 250

Gra podwójna (0–1)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Finalista 1. 10 lutego 2019 Sofia Twarda (hala) Chińskie Tajpej Hsieh Cheng-peng Chorwacja Nikola Mektić
Austria Jürgen Melzer
2:6, 6:4, 2–10

Zwycięstwa w turniejach rangi ATP Challenger Tour w grze podwójnej[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Zwycięzca 1. 17 czerwca 2017 Lizbona Ceglana Południowa Afryka Ruan Roelofse Portugalia Fred Gil
Portugalia Gonçalo Oliveira
7:6(7), 6:1
Zwycięzca 2. 16 lipca 2017 Winnetka Twarda Tajlandia Sanchai Ratiwatana Stany Zjednoczone Bradley Klahn
Stany Zjednoczone Kevin King
7:6(4), 6:2
Zwycięzca 3. 4 lutego 2018 Dallas Twarda (hala) Indie Jeevan Nedunchezhiyan Indie Leander Paes
Wielka Brytania Joe Salisbury
6:4, 3:6, 10–7
Zwycięzca 4. 20 maja 2018 Pusan Twarda Chińskie Tajpej Hsieh Cheng-peng Południowa Afryka Ruan Roelofse
Australia John-Patrick Smith
6:4, 6:3
Zwycięzca 5. 14 października 2018 Fairfield Twarda Tajlandia Sanchai Ratiwatana Szwajcaria Henri Laaksonen
Finlandia Harri Heliövaara
6:0, 7:6(9)
Zwycięzca 6. 3 listopada 2018 Shenzhen Twarda Chińskie Tajpej Hsieh Cheng-peng Indie Sriram Balaji
Indie Jeevan Nedunchezhiyan
6:4, 6:2
Zwycięzca 7. 12 stycznia 2019 Đà Nẵng Twarda Chińskie Tajpej Hsieh Cheng-peng Meksyk Miguel Ángel Reyes-Varela
Indie Leander Paes
6:3, 2:6, 11–9
Zwycięzca 8. 17 marca 2019 Shenzhen Twarda Chińskie Tajpej Hsieh Cheng-peng Portugalia Gonçalo Oliveira
Chińska Republika Ludowa Zhe Li
6:4, 3:6, 10–6
Zwycięzca 9. 12 maja 2019 Pusan Twarda Chińskie Tajpej Hsieh Cheng-peng Japonia Toshihide Matsui
Indie Vishnu Vardhan
7:6(7), 6:1
Zwycięzca 10. 19 maja 2019 Gwangju Twarda Chińskie Tajpej Hsieh Cheng-peng Korea Południowa Nam Ji-sung
Korea Południowa Song Min-kyu
6:3, 3:6, 10–6

Finały juniorskich turniejów wielkoszlemowych[edytuj | edytuj kod]

Gra podwójna (1–1)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Zwycięzca 1. 2008 French Open, Paryż Ceglana Finlandia Henri Kontinen Niemcy Jaan-Frederik Brunken
Australia Matt Reid
7:6(5), 6:4
Finalista 1. 2008 US Open, Nowy Jork Twarda Finlandia Henri Kontinen Austria Nikolaus Moser
Niemcy Cedrik-Marcel Stebe
6:7(5), 6:3, 8–10

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]