Ciecień

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ciecień
Ilustracja
Ciecień – widok z Przełęczy Wielkie Drogi
Państwo  Polska
Pasmo Beskid Wyspowy, Karpaty
Wysokość 829 m n.p.m.
Wybitność 324 m
Położenie na mapie Gorców, Pienin, Beskidu Sądeckiego
Mapa lokalizacyjna Gorców, Pienin, Beskidu Sądeckiego
Ciecień
Ciecień
Ziemia49°46′25,6″N 20°09′01,3″E/49,773778 20,150361
Ciecień – widok ze Skrzydlnej

Ciecień (829 m) – szczyt w Beskidzie Wyspowym. Ma charakter pasma górskiego o przebiegu południkowym, czym różni się od większości szczytów w Beskidzie Wyspowym. Jest najwyższym szczytem w Paśmie Cietnia (inna spotykana odmiana: Ciecienia). Ma też inną budowę geologiczną – zbudowany jest z utworów płaszczowiny śląskiej, a nie płaszczowiny magurskiej, jak większość szczytów Beskidu Wyspowego[1].

Topografia[edytuj | edytuj kod]

Masyw Cietnia znajduje się pomiędzy doliną Krzyworzeki i Stradomki i ciągnie się od Wierzbanowskiej Przełęczy po przełęcz pod Grodziskiem[2]. Wznosi się nad miejscowościami: Wierzbanowa, Wiśniowa, Przenosza i Szczyrzyc z klasztorem cystersów. Wcinają się w niego doliny wielu potoków. Większe z nich to Janikówka, Kobylak Pierwszy, Potok na Padoły (w dolinie Krzyworzeki), Tomerowski Potok, Potok Jaworski, Godusza, Potok Kwitowski, Czarnowicki, Potok Kałowski, Szyja. W masywie wyróżniono też kilka podrzędnych szczytów i grzbietów: Goła Góra, Łysa Góra, Księża Góra, Góra Sosnowa, Cubla Góra[3].

Opis masywu[edytuj | edytuj kod]

Ciecień wzmiankowany jest w dokumentach już z 1365 r. pod nazwą nazwę Czeczen. Są to dokumenty określające granice miejscowości Jerzmanowa (obecnie Wierzbanowa). W miejscowej gwarze góra ta nosiła nazwę Ciecień lub Ciecioń. Przypuszcza się, że nazwa ta pochodzi od charakterystycznego wcięcia między dwoma jego nierównymi wierzchołkami, widocznego dobrze od południowej strony[1].

Porasta go las, dawniej jednak był bardziej bezleśny, o czym świadczą nazwy Goła Góra i Łysa Góra[1]. Ostało się na nim jeszcze kilka polan, nazwę posiada tylko polana Kadłuby nad wsią Przenosza. Najlepszy widok jest z polanki paralotniarzy na zachodnich stokach Ciecienia, nad Wiśniową. Ostatnio Ciecień stał się ulubioną góra paralotniarzy, a w leżącej u jego podnóży Wiśniowej urządzane są coroczne ich zjazdy i pokazy.

Lasy Ciecienia były ulubionym miejscem polowań króla Władysława Łokietka, polował w nich kilka razy. W czasie II wojny światowej na Ciecieniu kwaterowali partyzanci 1 Pułku Strzelców Podhalańskich AK (pseudonim „Limanowa”)[4].

Szlaki turystyki pieszej[edytuj | edytuj kod]

szlak turystyczny niebieski Poznachowice GórneGrodziskoCubla GóraKsięża Góra – Ciecień. Czas przejścia 3 h (↓ 2:15 h), suma podejść 60 m (↓ 700 m), odległość 9,6 km,
szlak turystyczny niebieski Ciecień – Wierzbanowska PrzełęczPrzełęcz Wielkie DrogiKasina Wielka. Czas przejścia 2:30 h (↑ 2:50 h), suma podejść 190 m (↑ 460 m), odległość 8,2 km,
szlak turystyczny zielony Szczyrzyc – Ciecień. Czas przejścia 1:45 h (↓ 1:15 h), suma podejść 500 m (↓ 10 m), odległość 4,3 km,
szlak turystyczny czarny Pogorzany k. Szczyrzyca – Cubla Góra. Przy szlaku: drewniana kaplica (obiekt zabytkowy Małopolskiego Szlaku Architektury Drewnianej) oraz potężna wychodnia skalna „Diabli Kamień”, u stóp której pustelnia. Czas przejścia 1:30 h (↓ 1 h), suma podejść 210 m (↓ 60 m), odległość 4,2 km.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Dariusz Gacek, Beskid Wyspowy, Pruszków: Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, 2012, ​ISBN 978-83-62460-25-0
  2. Beskid Wyspowy 1:50 000. Mapa turystyczna. Kraków: Wyd. Compass, 2006. ISBN 83-89165-86-4.
  3. Geoportal. Mapa topograficzna i lotnicza [dostęp 2019-08-29].
  4. Andrzej Matuszczyk, Beskid Wyspowy. Część zachodnia, Warszawa-Kraków: PTTK, 1986, strony=38-42, 60, ​ISBN 83-7005-104-9
Pasmo Cietnia, widok z Poznachowic Górnych
Pasmo Cietnia, widok z Poznachowic Górnych
Panorama widokowa z polanki paralotniarzy na Cietniu
Panorama widokowa z polanki paralotniarzy na Cietniu