Cmentarz Wagańkowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Cmentarz Wagańkowski
Ваганьковское кладбище
Ilustracja
Alejka cmentarza z widokiem na cerkiew Zmartwychwstania Pańskiego (Woskriesienską)
Państwo  Rosja
Miasto wydzielone  Moskwa
Adres ul. Siergieja Makiejewa 15
Typ cmentarza komunalny
Stan cmentarza czynny
Powierzchnia cmentarza 50 ha
Data otwarcia 1771
Położenie na mapie Moskwy
Mapa lokalizacyjna Moskwy
Cmentarz Wagańkowski
Cmentarz Wagańkowski
Położenie na mapie Rosji
Mapa lokalizacyjna Rosji
Cmentarz Wagańkowski
Cmentarz Wagańkowski
Ziemia55°46′05″N 37°32′54″E/55,768056 37,548333
Strona internetowa

Cmentarz Wagańkowski (ros. Ваганьковское кладбище) – jeden z największych cmentarzy w Moskwie. Położony w północno-zachodniej części miasta, na terenie rejonu Priesnienskiego, nieopodal placu Krasnopriesnienskaja Zastawa. Zajmuje (2006) powierzchnię około 50 hektarów.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W 1723 roku Piotr I wydał ukaz zabraniający chowania zmarłych (z wyłączeniem szlachty) w obrębie murów miejskich, co wymusiło na władzach Moskwy potrzebę ustanowienia nekropolii poza miastem[1]. Cmentarz Wagańkowski został założony w 1771 roku, w czasie epidemii dżumy, jednakże już wcześniej na tym terenie odbywały się pochówki[2]. Nekropolia powstała głównie z inicjatywy Grigorija Orłowa, który został wysłany do Moskwy przez cesarzową Katarzynę II, by uporać się z problemem panującej tam zarazy[2]. Szacuje się, że w czasie trwania epidemii na tym terenie pochowano kilka tysięcy mieszkańców Moskwy i okolic, którzy zmarli z powodu choroby[2]. W XVIII wieku cmentarz nie uchodził za prestiżowy, chowano tu biedaków, chłopów, kupców, drobnych urzędników i niskiej rangi wojskowych[2]. Dopiero w XIX w. cmentarz Wagańkowski stał się miejscem ostatniego spoczynku dla arystokratów i ludzi wysoko postawionych[2]. W czasie wojny napoleońskiej na cmentarzu złożono we wspólnej mogile ciała rosyjskich żołnierzy poległych w obronie swej ojczyzny w czasie bitwy pod Borodino we wrześniu 1812 roku[2]. Na początku XX wieku pochowanych zostało wiele ofiar paniki na Chodyńskim Polu[2]. Upamiętnione są tu także ofiary represji stalinowskich z lat trzydziestych XX wieku, groby obrońców Moskwy z lat 1941–1942, ofiary puczu sierpniowego (1991), a także terrorystycznego ataku na teatr na Dubrowce[2].

Przez prawie trzy stulecia istnienia nekropolii wagańkowskiej pochowano w niej ponad pół miliona osób. Na jej terenie znajduje się ponad sto tysięcy grobów[2]. Od 2008 roku trwają prace rekonstrukcyjne, mające na celu odnowę cmentarza i zachowanie go dla przyszłych pokoleń[2].

Pochowani na Cmentarzu Wagańkowskim[edytuj | edytuj kod]

 Z tym tematem związana jest kategoria: Pochowani na Cmentarzu Wagańkowskim w Moskwie.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Mosritual.ru: Ваганьковское кладбище (ros.). [dostęp 2014-02-14].
  2. a b c d e f g h i j Vagankovka.ru: История Ваганьковского кладбища (ros.). [dostęp 2014-02-14].