Cmentarz mariawicki w Sosnowcu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Cmentarz mariawicki w Sosnowcu
Państwo  Polska
Województwo  śląskie
Miejscowość Sosnowiec Herb.svg Sosnowiec
Adres ul. Plonów, Sosnowiec
Typ cmentarza wyznaniowy
Wyznanie Kościół Starokatolicki Mariawitów w RP
Stan cmentarza nieczynny
Data otwarcia 1906
Data ostatniego pochówku 1995
Zarządca Parafia Matki Boskiej Różańcowej w Sosnowcu
Położenie na mapie Sosnowca
Mapa lokalizacyjna Sosnowca
Cmentarz mariawicki w Sosnowcu
Cmentarz mariawicki w Sosnowcu
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Cmentarz mariawicki w Sosnowcu
Cmentarz mariawicki w Sosnowcu
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa śląskiego
Cmentarz mariawicki w Sosnowcu
Cmentarz mariawicki w Sosnowcu
50°17′36″N 19°06′39″E/50,293333 19,110833

Cmentarz mariawicki pod wezwaniem Matki Bożej Różańcowej w Sosnowcu – nieistniejący założony na początku XX wieku, cmentarz Kościoła Starokatolickiego Mariawitów położony niegdyś w Sosnowcu, na terenie parafii Kościoła Starokatolickiego Mariawitów w Sosnowcu. Z powodu braku finansów na utrzymanie nekropolii oraz stopniowego zaniku członków parafii mariawickiej w Sosnowcu dokonano ekshumacji znajdujących się na cmentarzu szczątków ludzkich, które przeniesiono na cmentarz w Gniazdowie pod Koziegłowami.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Niewielki sosnowiecki cmentarz pod wezwaniem Matki Bożej Różańcowej, należący do Starokatolickiego Kościoła Mariawitów przy ulicy Plonów, powstał w 1906 r. Wtedy także utworzono sosnowiecką parafię mariawicką. W kolejnych latach liczba wiernych systematycznie zmieszała się. Brak funduszy na utrzymanie cmentarza spowodował, iż nekropolia stopniowo popadała w ruinę. W 1997 roku wyremontowano mur i bramę cmentarza, jednak nie udało się ponownie go otworzyć. Ostatecznie dokonano ekshumacji znajdujących się na cmentarzu szczątków ludzkich, które przeniesiono na cmentarz mariawicki w Gniazdowie. Obecnie teren byłego cmentarza jest wyrównany i utwardzony żużlem, pozostała jedynie stara tablica informacyjna na kutej bramie wjazdowej.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]