Cmentarz przy ul. Głuszyna w Poznaniu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Cmentarz w Głuszynie
Państwo  Polska
Miejscowość Poznań
Adres ul. Głuszyna 161
Stan cmentarza czynny
Data otwarcia po 1815, 1985
Położenie na mapie Poznania
Mapa lokalizacyjna Poznania
Cmentarz w Głuszynie
Cmentarz w Głuszynie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Cmentarz w Głuszynie
Cmentarz w Głuszynie
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Cmentarz w Głuszynie
Cmentarz w Głuszynie
Ziemia52°19′03,0540″N 16°57′22,7520″E/52,317515 16,956320

Cmentarz przy ul. Głuszynacmentarz w Poznaniu, znajdujący się na Głuszynie, przy ul. Głuszyna.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Po 1815[edytuj | edytuj kod]

Cmentarz założono po 1815 przy drodze z Głuszyny do Piotrowa, przy jej skrzyżowaniu z drogą ku Krzesinom (obecnie przeciętej przez lotnisko wojskowe 31 Bazy Lotniczej). Prostokątna nekropolia miała narys geometryczny i pierwotnie składała się z czterech kwater, przeciętych krzyżem dwóch prostych alei. Główną aleję widokową wytyczono w 1864 i zamknięto ją optycznie dębowym krzyżem. Krzyż ten wymieniono na nowy w 1875, a fundatorem inwestycji był proboszcz głuszyński Zientkiewicz. Napis na tablicy głosi: Na pamiątkę Tysiącletniej rocznicy zaprowadzenia Chrześcijaństwa w Słowiańszczyźnie. Parafianie R.P. 1863. Cmentarz powiększano w 1871 (w stronę północną, przyłączywszy pola) i w 1873 wzdłuż drogi do Piotrowa. Drugie powiększenie połączono z budową ogrodzenia. W latach 1867-1877 posadzono drzewa: świerki (47 sztuk) i lipy drobnolistne (54 sztuki)[1].

Po 1945[edytuj | edytuj kod]

Cmentarz został opuszczony po II wojnie światowej i opustoszał z większości nagrobków oraz metalowych krzyży. Występowały tu m.in. piaskowcowe nagrobki w formie ściętych pni dębowych, z których przetrwały dwa, a także kilka krzyży kamiennych (najstarszy, neogotycki na grobie Wojciecha Paszkiewicza pochodzi z 1899). Oprócz tego zachowanych jest kilka steli, kutych ogrodzeń, czy rzeźb aniołów. Szczególnie cenna jest pietà na grobie powstańca wielkopolskiego – Franciszka Styzińskiego (zm. 1919), należąca do najstarszych w Poznaniu tego typu wyobrażeń nagrobnych[1].

Po 1985[edytuj | edytuj kod]

Cmentarz uruchomiono ponownie w 1985. Od tego czasu zapełnia się on nowymi nagrobkami, głównie granitowymi. Do oryginalniejszych należy grób Ewy Marii Zalewskiej (zm. 1986) z wyobrażeniem putta grającego na lirze[1].

Flora[edytuj | edytuj kod]

Cmentarz obsadzony jest lipami drobnolistnymi oraz szerokolistnymi o obwodach przekraczających dwa metry. Ponadto rosną tu świerki, żywotniki, jeden jesion wyniosły (odmiana płacząca – pendula), a także samosiewki kasztanowców i grochodrzewu[2].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Hanna Hałas-Rakowska, Cmentarze parafii św. Jakuba Większego Apostoła w Głuszynie, w: Kronika Miasta Poznania, nr 4/2009, s.146-151, ISSN 0137-3552
  2. Helena Szafran, Miasto Poznań i okolica, Poznań, PTPN, 1959 (seria "Wielkopolska w Oczach Przyrodnika", nr 3), s.199-200