Cmentarz w Ośnicy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Cmentarz Rzymskokatolicki w Ośnicy (ul. Gościniec)

Należy do parafii św. Wojciecha w Płocku. Cmentarz zajmuje powierzchnię 1,2 ha. Pierwotnie należał do parafii w Imielnicy, jednakże po 1945 roku został opuszczony. Już od kilku lat parafia św. Wojciecha czyni duże wysiłki, aby przywrócić cmentarz do normalnego funkcjonowania - przewiduje się rozbudowę cmentarza do 4 ha.

Dziś znajduje się na nim ponad 600 mogił, w tym około 60 z ostatnich lat. Na wielu tablicach nagrobnych napisy są nieczytelne. Najstarsze dające się odczytać pochodzą z 1880 roku, jednek sam cmentarz jest prawdopodobnie starszy, ponieważ wiek dębów przy głównej alei ocenia się na 250 lat. Jedna z najstarszych tablic na cmentarzu należy do małżeństwa Plewińskich (Salomeja z Suskich, zmarła w 1898 roku). Na cmentarzu spoczywają także prochy Wacława Wolibnera (1867-1908), jednego z założycieli i pierwszych dyrektorów cukrowni Borowiczki.