Cob

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Cob - brytyjski typ użytkowy konia o przeznaczeniu zaprzęgowym.

Konie tego typu cechują się krępą, mocną sylwetką z mocnym tułowiem osadzonym na solidnych, szeroko rozstawionych nogach. Osiągają do 153 cm wysokości w kłębie, występują we wszystkich rodzajach umaszczenia, dość często zdarza się maść siwa, dziedziczona po irlandzkich hunterach. Są użytkowane nie tylko jako konie zaprzęgowe, ale i "rodzinne" wierzchowce dla mniej wprawnych jeźdźców, z uwagi na swój spokojny, zrównoważony charakter i niezbyt duże rozmiary.