Concertgebouw

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Concertgebouw
Ilustracja
Państwo  Holandia
Miejscowość Amsterdam
Adres Concertgebouwplein 10
Typ budynku sala koncertowa
Styl architektoniczny neoklasycyzm
Architekt Adolf Leonard van Gendt
Rozpoczęcie budowy 1886
Ukończenie budowy 1888
Plan budynku
Plan budynku
Położenie na mapie Amsterdamu
Mapa lokalizacyjna Amsterdamu
Concertgebouw
Concertgebouw
Położenie na mapie Holandii
Mapa lokalizacyjna Holandii
Concertgebouw
Concertgebouw
Ziemia52°21′22,68″N 4°52′44,76″E/52,356300 4,879100
Strona internetowa

Concertgebouw – sala koncertowa w Amsterdamie uznawana za jedną z trzech na świecie z najlepszą akustyką.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pomysł budowy sali powstał po liście G.C.C.W Haywarda, który w 1881 roku napisał do pisma De Amsterdammer o tym, że władze miasta nie dbają o życie muzyczne miasta, które nie ma odpowiedniej sali koncertowej. Kilka miesięcy po tym liście powstał komitet w skład którego weszło sześciu wpływowych obywateli miasta. O opracowanie projektu poprosili holenderskiego architekta P.J.H Cuypersa. Zaproponował on budowę sali w Nieuwer-Amstel na ówczesnych przedmieściach Amsterdamu. Jego projekt powstał we wrześniu 1881 roku, a inspiracją była Kaisersaal w Dusseldorfie. Po prezentacji projektu inwestorom i w prasie został on skrytykowany przez holenderskiego kompozytora W.F. Thoofta, który kilka lat mieszkał w Dusseldorfie i stwierdził, że tamta sala ma złą akustykę. Dlatego w czerwcu 1882 roku komitet podjął decyzję o ogłoszeniu konkursu na salę z widownią na 2000 osób oraz sceną mieszczącą 120 orkiestrę i 500-osobowy chór. Głównym kryterium wyboru zwycięskiej pracy była akustyka. Komitet podjął decyzję 6 kwietnia 1883 roku wybierając projekt Adolfa Leonarda van Gendta . Sala została otwarta 11 kwietnia 1888 roku[1].

W latach 1985-1988 z powodu osiadania budynku został przeprowadzony generalny remont[2]. W ziemię wbito 400 metalowych rur na których umieszczono konstrukcję o wadze 10 000 ton[1]. Dobudowano również południowe skrzydło według planu Pi de Bruijna[2].

Sala jest siedzibą Royal Concertgebouw Orchestra ( Koninklijk Concertgebouworkest ), która pierwszy koncert dała tu 3 listopada 1888 roku. W 1988 roku królowa Beatrix nadała jej tytuł Koninklijk (Królewska)[3].

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Boczne skrzydło dobudowane w latach 80. XX wieku według projektu Pi de Bruijna

Z powodu podmokłego gruntu budynek został zbudowany na 2186 palach mających około 13 metrów. Znalazły się w nim dwie sale w stylu neoklasycystycznym[1]:

  • mała o powierzchni 20 na 15 m i widownią na 437 osób.
  • sala główna ma wymiary 44 na 28 metrów. Widownia, która może pomieścić 2000 osób jest podzielona na dwie części. Pośrodku znajduje się scena dla orkiestry[1].

Pod małą salą znajduje się Sala Lustrzana (Spiegelzaal) z widownią na 255 osób,a w podziemiach Sala Chóru (Koorzaal)z widownią na 150 osób. Ta ostatnia powstała po remoncie w 1985 roku[4].


Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Akustyka budowlana. Sale świata. Amsterdam Concertgebouw, livesound.pl [dostęp 2019-06-26] (pol.).
  2. a b Renovatie & Facelift, Het Concertgebouw [dostęp 2019-06-26] (niderl.).
  3. Royal Concertgebouw Amsterdam, Thingstodoinamsterdam.com [dostęp 2019-06-26] (ang.).
  4. Afdalen in Het Concertgebouw - Preludium, www.preludium.nl [dostęp 2019-06-26].