Convair Model 116

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Convair Model 116
Rysunek samolotu
Rysunek samolotu
Dane podstawowe
Państwo Stany Zjednoczone
Producent Convair
Konstruktor Theodore Hall
Typ samochód latający
Załoga 1
Historia
Data oblotu 1946
Lata produkcji 1946
Egzemplarze 1
Dane techniczne
Napęd Franklin 4AL-225
Moc 95 KM
Wymiary
Masa
Własna 485 kg
Osiągi
Prędkość maks. 180 km/h
Zasięg 480 km
Dane operacyjne
Liczba miejsc
1+1

Convair Model 116 – prototypowy samochód latający zaprojektowany przez Theodore'a Halla w zakładach Convair w 1946. Zbudowano tylko jeden egzemplarz tego samolotu, na jego podstawie powstał późniejszy Convair Model 118.

Tło historyczne[edytuj | edytuj kod]

Jeden z głównych projektantów Consolidated Vultee (później – Convair), Theodore Hall, był prywatnie bardzo zafascynowany ideą „powietrznego samochodu” (air car) i rozpoczął prace nad projektowaniem takiego pojazdu jeszcze przed II wojną światową[1]. W 1941 zakłady Consolidated zaproponowały dowództwu USAAF zaprojektowanie tego typu pojazdu do rajdów komandosów jednak USAAF nie wykazał zainteresowania takim projektem[1]. Hall powrócił do swojego idée fixe o „samolocie w każdym garażu” (aircraft in everyone's garage) po zakończeniu wojny poświęcając mu wiele środków i czasu[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza tego typu konstrukcja Halla powstała w 1946[1]. Hall zaprojektował niewielki, dwuosobowy samochód napędzany 26-konnym silnikiem Crosley ze zdejmowanymi powierzchniami nośnymi i ogonem[1]. Napęd samolotu stanowił 90-konny silnik Franlin 4A4 z dwupłatowym, drewnianym śmigłem[1]. Prototyp został ukończony pod koniec czerwca 1946 i oblatany 12 lipca tegoż roku[1][2]. Samolot miał rejestrację cywilną NX90654[2]. W czasie pierwszego lotu za sterami samolotu zasiadał Russell R. Rogers, pozycję pasażera zajmował inżynier-oblatywacz (flight-test engineer) Lawrence G. Phillips[1]. Po dwóch pierwszych lotach Rogers został zastąpiony przez Billa Martina[1]. W sierpniu 1946 silnik samolotu został zamieniony na 95-konny Franklin 4AL-225[1]. Łącznie maszyna wykonała 66 lotów[1]. Samolot nie wszedł do produkcji seryjnej, powstał tylko jeden prototyp, ale na jego podstawie powstał późniejszy Convair Model 118[1].

Opis konstrukcji[edytuj | edytuj kod]

Convair Model 116, znany także jako ConVairCar, był dwuosobowym samochodem o dwudrzwiowym nadwoziu typu coupe[2]. Samochód napędzany był 26-konnym silnikiem Crosley który znajdował się z tyłu samochodu[1][2]. Do samochodu można było zamontować specjalnie zaprojektowane skrzydła z zespołem napędowym i ogon zamieniając go w lekki samolot. W tej roli ConVairCar miał układ górnopłatu z pojedynczym silnikiem ciągnącym napędzającym dwupłatowe, drewniane śmigło[1][2].

Masa własna samochodu wynosiła 573 funty, a masa systemu nośnego 500 funtów (259 i 226 kg)[1]. Prędkość maksymalna samolotu wynosiła do 112 mil na godzinę (180 km/h).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i j k l m n o John Wegg: General Dynamics Aircraft And Their Predecessor. s. 184.
  2. a b c d e Convair (ang.). aerofiles.com. [dostęp 2013-05-21].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • George W. Green: Flying Cars, Amphibious Vehicles and Other Dual Mode Transports: An Illustrated Worldwide History. McFarland, 2010, s. 37-38. ISBN 978-0786445561.
  • John Wegg: General Dynamics Aircraft And Their Predecessor. Annapolis, Md.: Naval Institute Press, 1990. ISBN 0-87021-233-8.