Corona 107

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

 

Corona 107
Ilustracja
Inne nazwy KH-4A 1031, OPS 1612, CORONA 1031
Indeks COSPAR 1966-029A
Indeks NORAD S02136
Zaangażowani Stany Zjednoczone CIA, USAF
Rakieta nośna Thor SLV-2A Agena D
Miejsce startu Vandenberg, USA
Orbita (docelowa, początkowa)
Perygeum 193 km
Apogeum 312 km
Okres obiegu 89,6 min
Nachylenie 75,1°
Czas trwania
Początek misji 7 kwietnia 1966 (22:02 UTC)
Powrót do atmosfery 26 kwietnia 1966
Wymiary
Kształt walca
Masa całkowita 1500 kg

Corona 107amerykański satelita rozpoznawczy przeznaczony do wykonywania zdjęć powierzchni Ziemi. Trzydziesty pierwszy statek serii KeyHole-4A tajnego programu CORONA. Kapsuły powrotne odzyskano w locie nad Pacyfikiem 14 (1031 -1) i 18 (1031-2) kwietnia 1966 roku. Z powodu awarii i zacięcia się filmu nie był on przesyłany do kapsuły 1031-2.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Start rakiety Thor SLV-2A Agena D z satelitą Corona 107

Głównym komponentem satelity były dwie szerokokątne kamery wyprodukowane przez Itek Corporation, z obiektywem o ogniskowej 610 mm, ze średnicą soczewek 180 mm. Kamery obsługiwały czarno-białą błonę fotograficzną o szerokości 70 mm wyprodukowaną przez firmę Eastman Kodak. Uzyskiwana rozdzielczość zdjęć dochodziła do 170 linii na 1 milimetr filmu. Film po naświetleniu był przesuwany za pomocą zestawu rolek do odpowiedniej kapsuły. Na początku misji naświetlony film był przekazywany do kapsuły nr 1, która następnie oddzielała się od satelity, lądowała na spadochronie w rejonie Pacyfiku i była przechwytywana podczas opadania przez specjalnie do tego przystosowany samolot. Następnie cykl powtarzano w odniesieniu do kapsuły nr 2[1].

Stabilizację satelity zapewniał system składający się z dodatkowej kamery i silników korekcyjnych. Kamera ta skierowana na wybrane gwiazdy, gwarantowała że główne kamery szerokokątne są skierowane w kierunku Ziemi. W przypadku wykrycia tendencji do utraty kontaktu z gwiazdami, uruchamiane były silniczki korekcyjne[1].

Misja[edytuj | edytuj kod]

Misja rozpoczęła się 7 kwietnia 1966 roku, kiedy rakieta Thor Agena D wyniosła z kosmodromu Vandenberg na niską orbitę okołoziemską 31. satelitę z serii KH-4A. Po znalezieniu się na orbicie KH-4A 31 otrzymał oznaczenie COSPAR 1966-029A. Śledzeniem i sterowaniem satelitą zajmował się naziemny ośrodek Satellite Test Center w Sunnyvale[2].

Kapsuła 1031-1 lądowała na Pacyfiku 14 kwietnia po siedmiu dniach na orbicie i 113 okrążeniach Ziemi, 1031-2 lądowała 18 kwietnia po wykonaniu 177 okrążeń. Film, który miał trafić do kapsuły 1031-2, w wyniku awarii i chwilowego braku jego naprężenia między rolkami transportującymi, uległ deformacji i nie trafił do kapsuły lądownika[3].

Jakość wykonanych zdjęć była lepsza niż w kilku poprzednich misjach[4].

Satelita spłonął w atmosferze 26 kwietnia 1966 roku.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Corona J Performance Evaluation Report (ang.). NRO gov. [dostęp 2017-03-23].
  • Gunter Krebs: KH-4A Corona (ang.). Gunter's Space Page. [dostęp 2017-03-23].
  • Mark Wade: KH-4A (ang.). Encyclopedia Astronautica. [dostęp 2017-03-23].
  • Jonathan McDowell: Master Launch Log (ang.). Jonathan's Space Home Page. [dostęp 2017-02-13].
  • KH-4A 1031 (ang.). W: NSSDCA Master Catalog [on-line]. NASA. [dostęp 2017-03-23].
  • Corona (ang.). Federation of American Scientists. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-29)].