Corona 109

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Corona 109
Ilustracja
Inne nazwy KH-4A 1033, OPS 1778, CORONA 1033
Indeks COSPAR 1966-042A
Indeks NORAD S02181
Zaangażowani Stany Zjednoczone CIA, USAF
Rakieta nośna Thor SLV-2A Agena D
Miejsce startu Vandenberg, USA
Orbita (docelowa, początkowa)
Perygeum 179 km
Apogeum 271 km
Okres obiegu 89 min
Nachylenie 66°
Czas trwania
Początek misji 24 maja 1966 (02:00 UTC)
Powrót do atmosfery 9 czerwca 1966
Wymiary
Kształt walca
Masa całkowita 1500 kg

Corona 109amerykański satelita rozpoznawczy przeznaczony do wykonywania zdjęć powierzchni Ziemi. Trzydziesty trzeci statek serii KeyHole-4A tajnego programu CORONA. Kapsuły powrotne odzyskano w locie nad Pacyfikiem 28 maja (1033-1) i 4 czerwca (1033-2) 1966 roku.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Przekrój pokazujący budowę satelity KH-4A
Moment przechwycenia opadającej na spadochronie kapsuły z błoną fotograficzną przez samolot stosowany w programie Corona

Głównym komponentem satelity były dwie szerokokątne kamery wyprodukowane przez Itek Corporation, z obiektywem o ogniskowej 610 mm, ze średnicą soczewek 180 mm. Kamery obsługiwały czarno-białą błonę fotograficzną o szerokości 70 mm wyprodukowaną przez firmę Eastman Kodak. Uzyskiwana rozdzielczość zdjęć dochodziła do 170 linii na 1 milimetr filmu. Film po naświetleniu był przesuwany za pomocą zestawu rolek do odpowiedniej kapsuły. Na początku misji naświetlony film był przekazywany do kapsuły nr 1, która następnie oddzielała się od satelity, lądowała na spadochronie w rejonie Pacyfiku i była przechwytywana podczas opadania przez specjalnie do tego przystosowany samolot. Następnie cykl powtarzano w odniesieniu do kapsuły nr 2[1].

Stabilizację satelity zapewniał system składający się z dodatkowej kamery i silników korekcyjnych. Kamera ta skierowana na wybrane gwiazdy, gwarantowała że główne kamery szerokokątne są skierowane w kierunku Ziemi. W przypadku wykrycia tendencji do utraty kontaktu z gwiazdami, uruchamiane były silniczki korekcyjne[1]. Satelita był pierwszym z serii KH-4A, na którym operacyjnie zastosowano nowy system Orbit-Adjust-System służący do monitorowania i kontroli satelity na orbicie[2].

Misja[edytuj | edytuj kod]

Misja rozpoczęła się 24 maja 1966 roku, kiedy rakieta Thor Agena D wyniosła z kosmodromu Vandenberg na niską orbitę okołoziemską 33. satelitę z serii KH-4A. Po znalezieniu się na orbicie KH-4A 33 otrzymał oznaczenie COSPAR 1966-042A. Śledzeniem i sterowaniem satelitą zajmował się naziemny ośrodek Satellite Test Center w Sunnyvale[3].

Kapsuła 1033-1 lądowała na Pacyfiku 28 maja, 1033-2 lądowała 4 czerwca 1966 roku[3].

Głównym celem misji było monitorowanie wyrzutni pocisków balistycznych na terenie Chin i ZSRR[3].

Satelita spłonął w atmosferze 9 czerwca 1966 roku.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]