Cristina Agosti-Garosci

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Cristina Agosti-Garosci
Data i miejsce urodzenia 26 kwietnia 1881
Turyn, Włochy
Data i miejsce śmierci 2 maja 1966
Turyn, Włochy
Zawód, zajęcie polonistka, tłumaczka literatury polskiej

Cristina Agosti-Garosci (ur. 26 kwietnia 1881 w Turynie, zm. 2 maja 1966 tamże) – włoska polonistka, tłumaczka literatury polskiej oraz jej popularyzatorka.

Absolwentka romanistyki na uniwersytecie w Turynie (jedna z pierwszych studentek tej uczelni[1]). Po uzyskaniu tytułu doktora (na podstawie rozprawy na temat Małgorzaty z Nawarry[1]) została zaangażowana przez włoskiego polonofila Attilia Begeya[2] do działalności w Komitecie „Pro Polonia”[3], a także tłumaczenia, wraz z siostrą - Clotildą Garosci, dzieł literatury polskiej. Część jej artykułów drukowanych w prasie włoskiej pojawiło się w skróconej formie jako przedmowy do przekładów jej siostry. Była działaczką koła przyjaciół Polski i zarządu Instytutu Kultury Polskiej w Turynie założonego w 1930[2], a także Società pro Cultura Femminile[3]. W 1928 uczestniczyła w kursie polonistów włoskich w Zakopanem, gdzie wygłosiła odczyt o religijności Adama Mickiewicza[4] oraz zgromadziła materiały do tłumaczenia Popiołów Stefana Żeromskiego (m.in. u Kazimierza Nitscha)[2], który zebrał ok. 20 recenzji we włoskich pismach. Publikowała w Nuova Antologia, Giornale Storico della Letteratura Italiana, Vita Italiana, Rivista di Letterature Slave i Europa Orientale. W czasie II wojny światowej zaangażowała się, jako łączniczka w antyfaszystowskim ruchu oporu. Odznaczona została Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski[4].

Wyszła za mąż w 1906[3]. Jej syn, Giorgio Agosti - historyk prawa, również zajmował się literaturą polską[2].

Przekłady[2][edytuj | edytuj kod]

Wraz z Clotildą Garosci:

Samodzielne:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Pollak 1966 ↓, s. 699.
  2. a b c d e Pollak 1991 ↓, s. 4.
  3. a b c Pollak 1966 ↓, s. 700.
  4. a b c Pollak 1966 ↓, s. 701.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]