Cubryński Ząb

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Cubryński Ząb (ok. 2360 m) – turniczka we wschodniej grani Cubryny w Tatrach Wysokich. Znajduje się w głównej grani Tatr na granicy polsko-słowackiej, pomiędzy Cubryńskim Zwornikiem (ok. 2370 m) a Hińczową Przełęczą (2323 m). Jej nazwy nie podaje ani przewodnik wspinaczkowy Witolda Henryka Paryskiego[1], ani przewodnik Władysława Cywińskiego. Ten ostatni wzmiankuje tylko bezimienną, ostrokształtną turniczkę znajdującą się kilkadziesiąt metrów na zachód od Hińczowej Przełęczy i od Hińczowego Zwornika oddzieloną wąskim siodełkiem[2]. Nazwę Cubryński Ząb podaje Andrzej Głazek w pracy Master topo 2014[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Witold Henryk Paryski, Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część VI. Cubryna – Żabia Turnia Mięguszowiecka, Warszawa: Spółdzielczy Instytut Wydawniczy „Kraj”, 1952.
  2. Władysław Cywiński, Mięguszowieckie Szczyty. Przewodnik szczegółowy, tom 10, Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2003, ​ISBN 83-7104-031-8​.
  3. Cubryńska Strażnica najwyższym szczytem leżącym w całości na terenie Polski? [dostęp 2020-10-01].