Czajnik elektryczny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Czajnik elektryczny

Czajnik elektryczny – urządzenie do gotowania wody za pomocą energii elektrycznej. Pierwszy czajnik elektryczny powstał w 1891 roku i został wyprodukowany przez firmę Carpenter Electric Company of. St. Paul z Minnesoty[1].

Pierwsze takie czajniki gotowały wolno oraz posiadały niewymienialne elementy grzewcze umieszczone w podstawach. Obecnie czajniki elektryczne gotują wodę bardzo szybko i nie powodują dużych kosztów eksploatacji. Niemniej jednak posiadają one dużą moc (zwykle ok. 2000-2400 W - chociaż zdarzają się nawet do 3000 W) i używając ich należy zwrócić uwagę na to, czy instalacja elektryczna jest dostosowana do takich obciążeń, gdyż często powodują one zadziałanie bezpieczników lub wyłączników instalacyjnych.

Niektóre marki oferujące czajniki w Polsce: Bosch, Philips, Zelmer, Siemens, Braun, Russell Hobbs.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. zasoby Archiwum Historycznego Elektroenergetyki Polskiej w Toruniu