Czarny krzyżyk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Czarny krzyżyk (inc. Gdym na ciężkie krwawe boje, Iść przed laty miał...) – wiersz Brunona Bielawskiego powstały we Lwowie około 1860. Wiersz powstał w atmosferze przed powstaniem styczniowym, gdy na wieść o sukcesach legionów Giuseppe Garibaldiego we Włoszech, z Polski wyruszali ochotnicy, aby wziąć udział w walkach „Za Waszą i Naszą Wolność” o zjednoczenie Włoch. Poemat stał się popularny w czasie powstania styczniowego. Do popularyzacji wiersza posłużyło wykorzystanie go jako słów do pieśni niezależnie przez dwóch kompozytorów Stanisława Moniuszkę (publikacja około 1865?)[1] i Adama Münchheimera (przypuszczalnie ok. 1889).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Stanisław Moniuszko: Śpiew łabędzi : sześć piosnek ofiarowane Stefanowi Kowerskiemu. No 6, Czarny krsyżyk (!) prawidłowo: Czarny krzyżyk. nakładem Gustawa Sennewalda, przypuszczalnie 1865, s. 5.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]