Czekając na barbarzyńców (powieść)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Czekając na barbarzyńców
Waiting for the Barbarians
Autor J.M. Coetzee
Typ utworu Powieść
Wydanie oryginalne
Miejsce wydania RPA
Język angielski
Pierwsze wydanie polskie
Wydawca Znak

Czekając na barbarzyńców (ang. Waiting for the Barbarians) – powieść południowoafrykańskiego noblisty, J.M. Coetzee. Opowiada o oczekiwaniu na rzekomo planowany przez barbarzyńców najazd na peryferyjne miasteczko fikcyjnego Imperium. Narracja prowadzona jest z punktu widzenia bezimiennego głównego bohatera, namiestnika miasta.

Fabularnie utwór nawiązuje m.in. do wydanej w 1940 powieści Pustynia Tatarów włoskiego pisarza Dino Buzzatiego.

Fabuła i streszczenie[edytuj | edytuj kod]

W miasteczku zjawia się sierżant tajnej policji Joll, odpowiedzialny za rekonesans przed ekspedycją karną przeciw szykującym się do wojny barbarzyńcom, zamieszkującym pustynie wzdłuż granic Imperium. Sierżant dokonuje krwawych tortur, jedna z jego ofiar, młoda dziewczyna z barbarzyńskiego plemienia, zostaje przygarnięta przez głównego bohatera, namiestnika miasta. Namiestnik w miarę rozwoju zdarzeń buntuje się przeciw fali przemocy, za co zostaje poddany represjom. Pomaga uciec dziewczynie, trafia do więzienia. W końcu przeciw barbarzyńcom wyrusza ekspedycja karna. Wraca wkrótce, wyniszczona przez warunki klimatyczne i nieznajomość terenu. Barbarzyńcy nie zjawiają się.