Czesław Danowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Czesław Danowski (ur. 6 października 1921 w Sankt Petersburgu, zm. 28 grudnia 1978 w Łodzi) — polski inżynier, filatelista, juror wystaw filatelistycznych, sędzia filatelistyczny klasy międzynarodowej, członek założyciel Klubu Miłośników Książki, członek Zarządu i prelegent Dyskusyjnego Klubu Filmowego przy Łódzkim Domu Kultury, znawca sztuki i kolekcjoner, numizmatyk, znawca fotografii i techniki fotograficznej.

Nauka i studia[edytuj | edytuj kod]

Ukończył w Warszawie Liceum im. A. Czackiego, a następnie kontynuował naukę w Szkole Inżynierskiej Wawelberga i Rottwanda w Warszawie.

Po wojnie najpierw kontynuował naukę na Politechnice w Louvain (Belgia), a po powrocie do kraju ukończył Wieczorową Szkołę Inżynierską w Radomiu, uzyskując tytuł zawodowy inżyniera mechanika w specjalności instalacji grzewczych, wentylacyjnych, gazowych i wodno-sanitarnych.

Okres II wojny światowej[edytuj | edytuj kod]

Brał udział w wojnie obronnej 1939, walczył w konspiracji w szeregach ZWZ i AK.

W powstaniu warszawskim walczył w kompanii „B-3" pułku AK „Baszta” jako kpr. podchorąży „Andrzej”.

Odbył też służbę w Siłach Zbrojnych na Zachodzie – w dywizji gen. Maczka do której dostał się z oflagu.

Praca zawodowa[edytuj | edytuj kod]

Przez krótki okres prowadził własny sklep filatelistyczno-fotograficzny „OKAZJA” w Łodzi przy ul. Kilińskiego. Sklep zamknięto po „akcji domiarów”.

Pracował jako projektant i główny projektant w kilku zakładach m.in. w Spółdzielni Uniwersum, Zjednoczeniu Przemysłu Lniarskiego, Pracowni projektowej przy Fabryce Obrabiarek Ponar Jotes w Łodzi, której był założycielem.

Projektant, realizator i inspektor nadzoru w dziedzinie instalacji przemysłowych. W swojej specjalności zawodowej był również racjonalizatorem i wynalazcą. Był także ekspertem i biegłym sądowym. W latach 70. XX w. zaproszony przez UNICEF jako ekspert w dziedzinie projektowania odsalarni wody w Afryce, nie wyjechał, bowiem nie otrzymał paszportu od ówczesnych władz.

Działalność społeczna pozazawodowa[edytuj | edytuj kod]

Działał społecznie m.in. w Stowarzyszeniu Wynalazców Polskich i Polskim Związku Inżynierów i Techników Sanitarnych, Federacji Dyskusyjnych Klubów Filmowych, Klubie Miłośników Książki.

Działalność pozazawodowa społeczna w filatelistyce[edytuj | edytuj kod]

Patron Koła PZF Łódź-Miasto od 25 czerwca 1980, a także Koła Młodzieżowego przy DK Łódź-Dąbrowa. Członek Honorowy PZF, wybitny ekspert i publicysta, wystawca i sędzia klasy międzynarodowej, działacz Okręgu Łódzkiego oraz Zarządu Głównego PZF, wielki znawca i propagator filatelistyki, człowiek o wielkim sercu, życzliwy i uczynny, bezinteresowny i wyrozumiały. Przyjaciel młodzieży. Wyróżniony Odznaką Honorową PZF i innymi odznakami i medalami, w tym za wystawiennictwo. Wieloletni przewodniczący Komisji Historyczno-Badawczej Zarządu Okręgu PZF w Łodzi. Filatelistyką interesował się od najmłodszych lat.

Był wystawcą i jurorem. Urok osobisty, biegła znajomość kilku języków obcych i problematyki filatelistycznej ułatwiły Mu również uczestnictwo na wystawach międzynarodowych. Należał do Polskiego Związku Filatelistów (PZF) od jego powstania w 1950. Pełnił liczne funkcje we władzach naczelnych i władzach łódzkich PZF; między innymi był członkiem Zarządu Głównego PZF w latach 1955–1959.

Główne zasługi dla filatelistyki polskiej wiążą się z okresem łódzkim. Był członkiem Łódzkiego Towarzystwa Filatelistów od powstania PZF w 1950.

Polski Związek Filatelistów nadał Mu najwyższą godność Członka Honorowego PZF, a także wyróżnił Złotą Odznaką Honorową PZF, Odznaką i Medalem 75-lecia Ruchu Filatelistycznego w Polsce, Medalem za zasługi dla rozwoju publikacji filatelistycznych, Medalem 25-lecia PZF i Medalem Kopernikowskim.

Inne dziedziny kolekcjonerstwa[edytuj | edytuj kod]

Był bibliofilem, numizmatykiem, znawcą antyków i kamieni szlachetnych, zbierał także różne znaczki niepocztowe-fiskalne, dobroczynne, bony towarowe itp. Wszystko to potrafił łączyć z dużymi osiągnięciami w pracy zawodowej.

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

Był autorem wielu artykułów badawczych, popularyzatorskich i szkoleniowych, które publikował na łamach Przeglądu Filatelistycznego, Łódzkiego Biuletynu Filatelistycznego i Filatelisty. Był członkiem Kolegium Redakcyjnego monografii 50-lecie ruchu filatelistycznego w Łodzi i Filatelistyka w Łódzkiem, a także koreferentem części rozdziałów w ostatnim wydaniu Polskie znaki pocztowe.

Opracował również Katalog specjalizowany znaczków pocztowych ziem polskich cz. 1 i cz. 2 Warszawa KAW 1989 ​ISBN 83-03-02689-5​ i monograficzne wydanie Wodzowie.

Publikacje odzwierciedlały jego główne obszary zainteresowań filatelistycznych: poczty miejskich wydań lokalnych, poczta AK, prowizoria z lat 1918–1924, "Wodzowie", znaczki plebiscytowe i znaczki rosyjskich ziemstw.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Za wieloletnią i owocną działalność zawodową i społeczną

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Baszta K-3 walczy
  • Tamte lata – Wojna Okupacja Powstanie SDP Warszawa 2004
  • Filatelista (1978)
  • Biuletyn Filatelistyczny 1978