Czesław Grzechowiak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Czesław Grzechowiak
Ilustracja
ogn. Czesław Grzechowiak (przed 1929)
ogniomistrz artylerii ogniomistrz artylerii
Przebieg służby
Siły zbrojne Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 7 Pułk Artylerii Ciężkiej,
CWSGiS
Główne wojny i bitwy wojna polsko-bolszewicka
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości

Czesław Grzechowiakogniomistrz artylerii Wojska Polskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu I wojny światowej został przyjęty do Wojska Polskiego. W stopniu plutonowego uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej 1920 w szeregach 7 pułku artylerii ciężkiej. Podczas walk pod Oranami przeciw sprzymierzonym z bolszewikami Litwinom odznaczył się powstrzymaniem wroga ostrzeliwując i powstrzymując jego natarcie z odległości 500 m, za co otrzymał Order Virtuti Militari[1].

Po wojnie pozostał w służbie artylerii Wojska Polskiego. W latach 20. w stopniu ogniomistrza służył w Centralnej Szkole Wojskowej Gimnastyki i Sportów w Poznaniu, gdzie był instruktorem gimnastyki i walki bagnetem[2].

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Adam Kiciński: Zarys historii wojennej 7-go pułku artylerii ciężkiej. Warszawa: Zakłady Graficzne „Polska Zjednoczona”, 1928, s. 17, 19, seria: Zarys historii wojennej pułków polskich 1918–1920.
  2. Alojzy Pawełek: Centralna Wojskowa Szkoła Gimnastyki i Sportów w Poznaniu 1921-1929. Poznań: Główna Księgarnia Wojskowa, 1929, s. 74, 75.