Czesław Pawłowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Czesław Pawłowicz
podpułkownik dyplomowany saperów podpułkownik dyplomowany saperów
Data urodzenia 5 listopada 1892
Data i miejsce śmierci 8 lipca 1942
Szanghaj
Przebieg służby
Lata służby 19141942
Siły zbrojne Armia Polska we Francji Wojsko Polskie
Jednostki 13 Batalion Saperów
13 Dywizja Piechoty
2 Pułk Saperów Kaniowskich
1 Pułk Saperów Legionów
1 Batalion Saperów Legionów
5 Batalion Saperów
PKU Miechów
Stanowiska dowódca batalionu saperów
dowódca pułku saperów
komendant PKU
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-ukraińska
wojna polsko-bolszewicka
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (1920-1941, trzykrotnie) Medal Niepodległości Złoty Krzyż Zasługi Krzyż Wojenny 1914-1918 (Francja) Komandor Orderu Gwiazdy Rumunii Order Trzech Gwiazd III klasy (Łotwa) Medal Zwycięstwa

Czesław Pawłowicz (ur. 5 listopada 1892, zm. 8 lipca 1942 w Szanghaju) – podpułkownik dyplomowany saperów Wojska Polskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Czesław Pawłowicz urodził się 5 listopada 1892. W 1917 służył w Armii Polskiej we Francji. 9 listopada 1920 został przyjęty do Wojska Polskiego z zatwierdzeniem posiadanego stopnia kapitana i przydzielony do 13 Batalionu Saperów na stanowisko dowódcy[1].

1 czerwca 1921 pełnił służbę w dowództwie 13 Dywizji Piechoty pozostając w ewidencji 2 Pułku Saperów[2]. 15 listopada 1921 został „powołany do egzaminu wstępnego (segregacyjnego) na dwuletni Kurs Sztabu Generalnego 1921/23”[3]. W latach 1921–1923 był słuchaczem II Kursu Normalnego Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie. Z dniem 1 października 1923, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera Sztabu Generalnego, został przydzielony do Oddziału IV Sztabu Generalnego[4] i wyznaczony na stanowisko w służbie transportowo-kolejowej[5][6]. W sierpniu 1929 został przeniesiony z Oddziału II Sztabu Głównego w Warszawie do 1 Pułku Saperów Legionów w Modlinie na stanowisko dowódcy pułku[7]. W grudniu 1929, po reorganizacji saperów, został dowódcą 1 Batalionu Saperów Legionów w Modlinie[8]. W marcu 1932 został mianowany dowódcą 5 Batalionu Saperów w Krakowie[9][10]. W czerwcu 1934 został komendantem Powiatowej Komendy Uzupełnień Miechów[11]. W 1939 był w dyspozycji szefa Biura Personalnego Ministerstwa Spraw Wojskowych[12]. Zmarł 8 lipca 1942 w Szanghaju[13].

Awanse[edytuj | edytuj kod]

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Opinie[edytuj | edytuj kod]

Taktycznie bardzo dobry. Wychowawca dobry. Na wyższe stanowisko jeszcze nie nadaje się. Oficer bardzo dobry. /1 listopada 1933r./ /-/ gen.Berbecki.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych Nr 46 z 1 grudnia 1920 r., s. 1295, 1310.
  2. Spis oficerów służących czynnie w dniu 1.6.1921 r., s. 336.
  3. Dodatek do Dziennika Personalnego Ministra Spraw Wojskowych Nr 29 z 23 lipca 1921 r.
  4. Dziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych Nr 63 z 27 września 1923 r., s. 586.
  5. Rocznik oficerski 1924, s. 11, 800, 829.
  6. Rocznik oficerski 1928, s. 582, 591.
  7. Dziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych Nr 15 z 23 sierpnia 1929 r., s. 300.
  8. Dziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych Nr 20 z 23 grudnia 1929 r., s. 389.
  9. Dziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych z 23 marca 1932 r., Nr 6, s. 249.
  10. Rocznik oficerski 1932, s. 248.
  11. Dziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych Nr 14 z 22 grudnia 1934 r., s. 266.
  12. Ryszard Rybka, Kamil Stepan, Rocznik oficerski 1939. Stan na dzień 23 marca 1939.
  13. Wykaz poległych i zmarłych żołnierzy Polskich Sił Zbrojnych na obczyźnie w latach 1939-1945. Londyn: Instytut Historyczny im. Gen. Sikorskiego, 1952, s. 30.
  14. Rocznik oficerski 1923, s. 906.
  15. Dziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych Nr 3 z 28 stycznia 1928 r
  16. a b Dziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych Nr 41 z 27 października 1922 r.
  17. Dziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych Nr 6 z 19 marca 1928 r.
  18. Dziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych nr. 11 z 11.11.1932 r.
  19. Dziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych Nr 12 z 6 sierpnia 1929 r.
  20. Dziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych Nr 12 z 28 czerwca 1930 str. 254
  21. Dziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych Nr 12 z 28 czerwca 1930 str. 250

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Dzienniki Personalne Ministra Spraw Wojskowych.
  • Roczniki oficerskie 1923, 1924, 1928 i 1932.
  • Ryszard Rybka, Kamil Stepan, Rocznik oficerski 1939. Stan na dzień 23 marca 1939, Księgarnia akademicka fundacja centrum dokumentacji czynu niepodległościowego, Kraków 2006.
  • Spis oficerów służących czynnie w dniu 1.6.1921 r. Dodatek do Dziennika Personalnego M.S.Wojsk. Nr 37 z 24 września 1921 r.