Czesław Zadrożny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Czesław Zadrożny ps. Głowacki, Mykita (ur. 8 maja 1904 w Warszawie, zm. 8 września 1944 tamże) – żołnierz Batalionów Chłopskich i Armii Krajowej, komendant Okręgu Wołyń Batalionów Chłopskich, uczestnik powstania warszawskiego walczący w batalionie "Kiliński" Armii Krajowej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się jako syn Wawrzyńca[1].

Podczas okupacji niemieckiej od roku 1940 w konspiracji. Był współzałożycielem Organizacji Małego Sabotażu "Wawer", a także komendantem Okręgu Północ. 28 lipca 1941 spalił makietę znaku "V" na pl. Piłsudskiego, który Niemcy rok wcześniej przemianowali na Adolf Hitler Platz[2].

Następnie pracował na Wołyniu jako kierownik Wydziału Bezpieczeństwa Okręgowej Delegatury Rządu RP[1]. Zamieszkał w Kowlu. Równocześnie był zastępcą komendanta VIII Okręgu Wołyń BCh. Po zamordowaniu 10 lipca 1943 Zygmunta Rumla przez UPA objął stanowisko komendanta VIII Okręgu Wołyń BCh. Pod koniec 1943 powrócił do Warszawy.

W powstaniu warszawskim był dowódcą "Wawerskiej" kompanii w szeregach baonu "Kiliński". Ranny 8 września 1944 w rejonie ul. Nowy Świat. Poległ tego samego dnia przy ul. Chmielnej 8[1][3]. Odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi z Mieczami.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Kronika powstania warszawskiego, Andrzej Kunert, współpraca Zygmunt Walkowski, Warszawa 2004, Wydawnictwo Edipresse Polska i Zysk i Ska. ​ISBN 83-7298-662-2​. s. 127
  2. Czesław Michalski: Wojna warszawsko-niemiecka. Warszawa: Wydawnictwo Czytelnik, 1971, s. 138, 140.
  3. Wojtas błędnie podaje, że poległ w czasie ataku na PAST

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]