Czyrniec

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Czyrniec
Ilustracja
Widok na Czyrniec z wschodniej strony.
Państwo  Polska
Pasmo Beskid Żywiecki, Karpaty
Wysokość 1328 m n.p.m.
Położenie na mapie Beskidu Żywieckiego, Małego i Makowskiego
Mapa Beskidu Żywieckiego, Małego i Makowskiego z zaznaczoną granicą Polski, w centrum znajduje się czarny trójkącik z opisem „Czyrniec”
Ziemia49°36′49,0961″N 19°37′36,1718″E/49,613638 19,626714

Czyrniec (1328 m) – szczyt górski w Paśmie Policy należącym do Beskidu Żywieckiego. Znajduje się w jego bocznym grzbiecie odbiegającym od Policy na południowy wschód, do Przełęczy Zubrzyckiej. Od Policy oddzielony jest przełęczą (ok. 1250 m). Północno-wschodnie stoki Czyrńca opadają do głębokiej doliny Zakulawki, natomiast południowo-zachodnie do potoku Zubrzyca. Stoki są przeważnie pokryte lasem[1][2], ale są w nim duże wiatrołomy, dzięki czemu z Czyrńca rozciągają się fragmentaryczne widoki. Przez przełęcz między Czyrńcem a Policą prowadził dawniej Tabakowy Chodnik (odcinek z Zubrzycy Górnej na Halę Krupowa). Po wschodniej stronie tej przełęczy znajduje się ukryty wśród świerków i zazwyczaj zamknięty schron robotników leśnych[3].

Z Policy grzbietem Czyrńca i przez Przełęcz Zubrzycką biegnie Wielki Europejski Dział Wodny oddzielający zlewiska Morza Bałtyckiego (stoki północno-wschodnie) i Morza Czarnego (stoki południowo-zachodnie). Obecnie cały Czyrniec należy do Polski, jednak w okresie II wojny światowej jego grzbietem i dalej działem wodnym przez Beskid Orawsko-Podhalański biegła granica niemiecko-słowacka. Oznakowano ją nawet granitowymi słupkami z literami D i S. Słupki te zostały później obalone, i obecnie niektóre z nich znajdują się jeszcze obok szlaku turystycznego prowadzącego z Przełęczy Zubrzyckiej na Policę. Szlak ten omija szczyt Czyrńca po wschodniej stronie[3].

Jeden z obalonych słupków dawnej granicy słowacko-niemieckiej na Czyrńcu
Szlak turystyczny
szlak turystyczny niebieski Przełęcz Zubrzycka – Czyrniec – Polica. Czas przejścia: 1.50 h, ↓ 1.15 h[2]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Beskid Śląski i Żywiecki. Mapa turystyczna 1:75 000. Warszawa: PPWK SA.
  2. a b Beskid Makowski. Mapa 1:50 000. Compass. ISBN 978-83-60240-37-3.
  3. a b Stanisław Figiel, Piotr Krzywda: Beskid Żywiecki. Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, 2006. ISBN 83-89188-59-7.