Dąbrowa-Zabłotne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 52°51′2″N 22°25′48″E
- błąd 38 m
WD 52°51'2"N, 22°25'48"E
- błąd 38 m
Odległość 5 m
Dąbrowa-Zabłotne
wieś
Ilustracja
Widok środkowej części wsi.
Państwo  Polska
Województwo  podlaskie
Powiat wysokomazowiecki
Gmina Szepietowo
Liczba ludności (2011) 93[1][2]
Strefa numeracyjna 86
Kod pocztowy 18-210[3]
Tablice rejestracyjne BWM
SIMC 0407210[4]
Położenie na mapie gminy Szepietowo
Mapa konturowa gminy Szepietowo, blisko lewej krawiędzi znajduje się punkt z opisem „Dąbrowa-Zabłotne”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po prawej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Dąbrowa-Zabłotne”
Położenie na mapie województwa podlaskiego
Mapa konturowa województwa podlaskiego, na dole nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Dąbrowa-Zabłotne”
Położenie na mapie powiatu wysokomazowieckiego
Mapa konturowa powiatu wysokomazowieckiego, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Dąbrowa-Zabłotne”
Ziemia52°51′02″N 22°25′48″E/52,850556 22,430000

Dąbrowa-Zabłotnewieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie wysokomazowieckim, w gminie Szepietowo[4][5].

Zaścianek szlachecki Zabłotne należący do okolicy zaściankowej Dąbrowa położony był w drugiej połowie XVII wieku w ziemi drohickiej województwa podlaskiego[6]. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa łomżyńskiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W XIX w. miejscowość tworzyła tzw. okolicę szlachecką Dąbrowa w powiecie mazowieckim, gmina Szepietowo, parafia Dąbrowa Wielka[7].

W roku 1827 w skład okolicy wchodziły:

  • Dąbrowa-Bybytki, 9 domów i 66 mieszkańców. Folwark Bybytki z przyległymi w Łazach i Nowejwsi o powierzchni 324 morgów
  • Dąbrowa-Cherubiny, 17 domów i 95 mieszkańców
  • Dąbrowa-Gogole, 14 domów i 71 mieszkańców
  • Dąbrowa-Kity, 3 domy i 23 mieszkańców
  • Dąbrowa-Łazy, 29 domów i 170 mieszkańców
  • Dąbrowa-Michałki, 21 domów i 125 mieszkańców
  • Dąbrowa-Moczydły, 24 domy i 149 mieszkańców
  • Dąbrowa-Nowawieś
  • Dąbrowa-Szatanki, 8 domów i 60 mieszkańców
  • Dąbrowa-Tworki, 6 domów i 46 mieszkańców
  • Dąbrowa-Wielka
  • Dąbrowa-Dołęgi, 28 domów i 139 mieszkańców
  • Dąbrowa-Rawki, 17 domów i 127 mieszkańców (obecnie nie istnieje)
  • Dąbrowa-Zgniła, parafia Jabłonka, 31 domów i 150 mieszkańców (obecnie nie istnieje)[7]

Współcześnie istnieją również:

W roku 1921 naliczono tu 27 budynków z przeznaczeniem mieszkalnym oraz 153 mieszkańców (72 mężczyzn i 81 kobiet). Wszyscy podali narodowość polską[8].

Dnia 30 sierpnia 1925 r. gospodarze: Stanisław Zieliński, Konstanty Zawistowski oraz 10 innych złożyli wniosek o wdrożenie postępowania scaleniowego we wsi. 9 marca 1927 r. Okręgowy Urząd Ziemski w Białymstoku podał do publicznej wiadomości sentencję orzeczenia wydanego przez Okręgową Komisję Ziemską, która wniosek zatwierdziła[9].

Obiekty zabytkowe[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wieś Dąbrowa-Zabłotne w liczbach, [w:] Polska w liczbach [online], polskawliczbach.pl [dostęp 2021-01-27] (pol.), liczba ludności w oparciu o dane GUS.
  2. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r..
  3. Poczta Polska. Wyszukiwarka kodów pocztowych
  4. a b GUS. Wyszukiwarka TERYT
  5. Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  6. Anna Laszuk, Zaścianki i królewszczyzny : struktura własności ziemskiej w województwie podlaskim w drugiej połowie XVII wieku, Warszawa 1998, s. 91.
  7. a b Dąbrowa (89) D., okolica szl.,, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. I: Aa – Dereneczna, Warszawa 1880, s. 923.
  8. Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej: opracowany na podstawie pierwszego powszechnego spisu ludności z dnia 30 września 1921 r., Województwo białostockie, Powiat Wysokie Mazowieckie, Gmina Szepietowo
  9. Dziennik Urzędowy Województwa Białostockiego, Nr 9, Białystok 11 października 1927 r.
  10. Załącznik Nr 1 do uchwały Nr III/13/06 Rady Gminy Szepietowo z dnia 28 grudnia 2006 r.