Dąbrowica (powiat biłgorajski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zobacz też: Dąbrowica w innych znaczeniach tego słowa.
Dąbrowica
wieś
Państwo  Polska
Województwo  lubelskie
Powiat biłgorajski
Gmina Biłgoraj
Liczba ludności (2011) 988[1]
Strefa numeracyjna 84
Kod pocztowy 23-400[2]
Tablice rejestracyjne LBL
SIMC 0885843
Położenie na mapie gminy wiejskiej Biłgoraj
Mapa lokalizacyjna gminy wiejskiej Biłgoraj
Dąbrowica
Dąbrowica
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Dąbrowica
Dąbrowica
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubelskiego
Dąbrowica
Dąbrowica
Położenie na mapie powiatu biłgorajskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu biłgorajskiego
Dąbrowica
Dąbrowica
Ziemia50°32′33″N 22°39′30″E/50,542500 22,658333

Dąbrowicawieś w Polsce na Równinie Biłgorajskiej, położona w województwie lubelskim, w powiecie biłgorajskim, w gminie Biłgoraj[3]. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 988 mieszkańców[1] i była drugą co do wielkości miejscowością gminy Biłgoraj.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Dąbrowica jest wioską położoną na północny zachód w odległości 4,5 km od Biłgoraja przy drodze Biłgoraj-Ciosmy. Do roku 1975 (do czasu zlikwidowania powiatów) należała do powiatu biłgorajskiego, województwa lubelskiego. W latach 1975-1998 wchodziła w skład woj. zamojskiego, a od 1999 r. znowu należy do woj. lubelskiego. Jest to wieś położona malowniczo w dorzeczu Tanwi, po jej prawej stronie pomiędzy kompleksem leśnym Puszczy Solskiej a Lasów Janowskich.

W miejscowości znajduje się kościół, który jest siedzibą parafii pw. św. Maksymiliana Kolbe. W strukturze kościoła rzymskokatolickiego parafia należy do metropolii przemyskiej, diecezji zamojsko-lubaczowskiej, dekanatu Biłgoraj – Północ.

Części wsi[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Dąbrowica[4][5]
SIMC Nazwa Rodzaj
0885850 Wygon część wsi
0885866 Zagrody Dąbrowickie część wsi
0885872 Zagumnie część wsi

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wieś została założona w XVI wieku przez Gorajskich, a w 1599 roku na mocy wyroku sądu trybunalskiego weszła w skład Ordynacji Zamojskiej. W 1626 roku istniało tu 40 zagród z rolami, a kilka lat później notowano tutaj stawek na bagnach z młynem oraz dwie karczmy. Pod koniec XVII wieku pod lasem za starą Rudą zbudowano nowy młyn, który jednak szybko opustoszał i został zlikwidowany. Źródła z początku XIX wieku notują starą karczmę na końcu wsi, a także nowo-wybudowaną karczmę za wsią w Górce. Dąbrowica znana była z rzemiosła drewnianego. Wytwarzano tutaj m.in. gonty, koszyki, łubianki, rzeszota itd, a także łuby, włosiankę i sita. W 1847 roku mieszkańcy wsi zostali zdziesiątkowani przez epidemię cholery.

We wrześniu 1939 roku stacjonował tutaj sztab Armii Kraków, a pod wsią doszło do potyczki z wojskiem niemieckim. W lipcu 1943 roku wieś została wysiedlona, co upamiętnia krzyż i kamień postawione na miejscu zbiórki wypędzonych mieszkańców[6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2015-03-26].
  3. Główny Urząd Statystyczny: Rejestr TERYT. [dostęp 2013-04-22].
  4. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  5. GUS. Rejestr TERYT
  6. Gmina Biłgoraj. Przewodnik krajoznawczo-przyrodniczy, Biłgoraj 2010