Dżamjangijn Lchagwasüren

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Dżamjangijn Lchagwasüren (mong. Жамъянгийн Лхагвасүрэн) (ur. 16 marca 1912, zm. 13 maja 1982) – mongolski generał i polityk komunistyczny, minister obrony Mongolskiej Republiki Ludowej (1959-1969).

Od 1935 członek komunistycznej Mongolskiej Partii Ludowo-Rewolucyjnej, od 1939 szef Zarządu Politycznego i zastępca naczelnego dowódcy Mongolskiej Armii Ludowo-Rewolucyjnej. Brał udział w bitwie nad Chałchin-Goł w 1939 i w działaniach przeciw wojskom japońskim i Mandżukuo w 1945. W 1951 ukończył Akademię Wojskową im. M. Frunze w Moskwie. 1939-1947 członek Prezydium KC i kandydat na członka, następnie członek Biura Politycznego KC Mongolskiej Partii Ludowo-Rewolucyjnej. 1940-1947 był deputowanym do Małego Churału, a w 1951 został deputowanym do Wielkiego Churału Państwowego. 1959-1969 minister spraw wojskowych i naczelny dowódca Wojska Ludowego Mongolskiej Republiki Ludowej. Później był ambasadorem nadzwyczajnym i pełnomocnym w Bułgarii i Polsce[1].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Mała Encyklopedia Wojskowa t. 2, Warszawa 1970.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Na podstawie mongolskiej wikipedii.