Dżau

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Dżauwezyr władców starożytnego Egiptu Merenre I i Pepiego II.

Był synem wysokiego dostojnika, prawdopodobnie nomarchy z Abydos, o imieniu Chui. Siostrami Dżaua był żony Pepiego I: Anchnesmerire I i Anchnesmerire II. Przyznanie mu godności wezyra było kolejnym dowodem istotnego wzrostu znaczenia jego rodziny. Będąc już wezyrem[1], został opiekunem małego Pepiego II po jego wstąpieniu na tron, wspomagając swoją siostrę, a w tej sytuacji królową-wdowę i regentkę, Anchnesmerire II w rządach nad krajem.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Grimal – niewykluczone, że tylko wezyrem tytularnym; Schneider – wezyrem Górnego Egiptu

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Nicolas Grimal, Dzieje starożytnego Egiptu, Adam Łukaszewicz (tłum.), Warszawa: PIW, 2004, s. 91, ISBN 83-06-02917-8, OCLC 749417518.
  • Bogusław Kwiatkowski, Poczet faraonów, Warszawa: Iskry, 2002, s. 182–183, 189, ISBN 83-207-1677-2, OCLC 830308044.
  • Schneider Th. – „Leksykon faraonów”, Wyd. Naukowe PWN, Warszawa-Kraków 2001, s. 219, ​ISBN 83-01-13479-8