Dagurowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dagurowie
Liczebność ogółem 250 000 (1980)
Regiony zamieszkania Chiny
Języki dagurski
Główne religie lamaizm, szamanizm
Pokrewne grupy etniczne Chałchasi, Buriaci

Dagurowie, Daurowie, Dachurowie, Dahurowie – naród pochodzenia mongolskiego.

Dagurowie zamieszkują północną część Mongolii Wewnętrznej (Chiny). Trudnią się myślistwem, rolnictwem i hodowlą. Ok. 250 tys. osób (1980). Posługują się językiem dagurskim. Do połowy XVII wieku koczowali również na obecnym terytorium Rosji (nad górnym Amurem, Szyłką i Zeją) i z tego powodu południowe Zabajkale nazwano Daurią[1]. Wcieleni do służby w armii dynastii Qing w 1643 i 1651 roku Dagurowie odparli najazdy rosyjskich kozaków[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Europa Wschodnia, Azja Północna i Środkowa, Zakaukazie. Encyklopedia Geografii Świata 2, red. J. Maj-Szatkowska, Warszawa 1997, s. 153
  2. History – china.org.cn/e-groups/shaoshu/shao-2-daur.htm

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Encyklopedia powszechna PWN. ABCDEF, Tom 1. Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1983, s. 565.
  • Joanna Maj-Szatkowska (red.): Europa Wschodnia, Azja Północna i Środkowa, Zakaukazie. Encyklopedia Geografii Świata 2. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1997, s. 153. ISBN 83-214-0846-X.
  • The Daur ethnic minority