Dainius Junevičius

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dainius Junevičius
Data i miejsce urodzenia 28 lipca 1958
Kowno
Ambasador Litwy w Polsce
Okres od 1992
do 1994
Następca Antanas Valionis
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu "Za Zasługi dla Litwy" Krzyż Komandorski Orderu Zasługi RP Krzyż Oficerski Orderu Zasługi RP

Dainius Junevičius (ur. 28 lipca 1958 w Kownie) – litewski fizyk i dyplomata, pierwszy ambasador Litwy w Polsce po odzyskaniu niepodległości w 1991.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W latach 1976–1981 studiował fizykę na Uniwersytecie Wileńskim, a od 1985 do 1988 był słuchaczem studium doktoranckiego w Instytucie Fizyki Półprzewodników Litewskiej Akademii Nauk.

Od 1981 pracował jako inżynier w Instytucie Naukowo-Badawczym „Venta”, a od 1983 do 1990 był młodszym pracownikiem naukowym w Instytucie Fizyki Półprzewodników Litewskiej AN. W 1991 rozpoczął pracę w służbie dyplomatycznej Litwy jako starszy referent w Wydziale Europy Środkowo-Wschodniej MSZ. W tym samym roku został skierowany do Warszawy z misją zorganizowania Litewskiego Biura Informacyjnego. W 1992 pełnił funkcję Chargé d’affaires, a następnie przez dwa lata Ambasadora Republiki Litewskiej w Polsce.

Po powrocie do kraju pracował w Wydziale Kultury Instytutu Kultury i Sztuki. W latach 1995–1997 był szefem przedstawicielstwa Kredyt Banku w Wilnie. W 1997 powrócił do pracy w dyplomacji obejmując stanowisko generalnego inspektora w MSZ. W latach 2001–2006 był ambasadorem w Grecji, od 2002 akredytowanym także w Bułgarii, Rumunii i Albanii. Od 2006 do 2008 był zatrudniony w Departamencie Informacji i Komunikacji Społecznej MSZ. W 2008 objął kierownictwo Specjalnej Misji Republiki Litewskiej w Afganistanie. 5 października 2010 prezydent Litwy wystawiła mu listy uwierzytelniające jako drugiemu w historii ambasadorowi Litwy w Egipcie[1].

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]