Dan Roundfield

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dan Roundfield
32, 5
silny skrzydłowy
Pełne imię i nazwisko Danny Thomas Roundfield
Data i miejsce urodzenia 26 maja 1953
Detroit
Data i miejsce śmierci 6 sierpnia 2012
Aruba
Wzrost 203 cm
Masa ciała 93 kg
Kariera
Aktywność 1975–1988
Szkoła średnia Chadsey (Detroit, Michigan)
College Central Michigan (1972–1975)
Draft 1975, numer: 28
Cleveland Cavaliers

Danny Thomas „Dan” Roundfield (ur. 26 maja 1953 w Detroit, zm. 6 sierpnia 2012 na Arubie) – amerykański koszykarz, skrzydłowy. Uczestnik spotkań gwiazd NBA.

Po ukończeniu Chadsey Senior High School Roundfield kontynuował naukę oraz grę na was Central Michigan University. W tym czasie był wybierany dwukrotnie do składu All-Mid-American Conference Team, a w 1975 roku otrzymał nagrodę dla najlepszego gracza konferencji - M.A.C. Player of the Year[1].

Pomimo wyboru w drafcie do NBA, w 1975 roku przez Cleveland Cavaliers[2], swoją zawodową karierę rozpoczął w konkurencyjnej lidze ABA w zespole Indiana Pacers[3]. W kolejnym sezonie, po rozwiązaniu ligi ABA, Pacers przyłączyli się do NBA. 9 czerwca 1978 roku podpisał, jako wolny agent, umowę z klubem Hawks[3], w którym spędził kolejne 6 lat. W tym czasie był trzykrotnie powoływany do udziału w meczu gwiazd NBA, niestety z powodu kontuzji nie mógł wystąpić w edycji 1982. Podczas swojego debiutu w spotkaniu gwiazd, w 1980 roku, zanotował 18 punktów oraz 13 zbiórek w 27 minut. Jednak George Gervin uzyskał aż 34 punkty i to jemu przypadła w udziale nagroda MVP[4].

W trakcie występów w Atlancie Roundfield był też aż pięciokrotnie wybierany do składów najlepszych obrońców ligi, trzykrotnie do pierwszego i dwukrotnie do drugiego[1]. Nominowano go także do drugiego składu najlepszych zawodników ligi w 1980 roku.

18 czerwca 1984 roku został wytransferowany do Detroit Pistons w zamian za Antoine Carra, Cliffa Levingstona oraz wybór drugiej rundy draftu 1986 roku (Augusto Binelli)[3]. Po nieco słabszym sezonie został wysłany do Waszyngtonu. Pistons otrzymali natomiast Mike'a Gibsona oraz Ricka Mahorna[3]. Ostatnie dwa lata jego kariery nie należały do udanych o pogłębiające się kontuzje spowodowały, iż w 1987 roku rozstał się z NBA. Próbował jeszcze swoich sił w Europie, w barwach włoskiego Auxilium Torino, jednak również ze zmiennym szczęściem. Po tym epizodzie zdecydował się na definitywne zakończenie kariery sportowej.

Zmarł tragicznie 6 sierpnia 2012 na Arubie, podczas próby ratowania swojej topiącej się żony, utonął[1].

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

NCAA
  • Uczestnik rozgrywek Sweet 16 turnieju NCAA (1975)
  • Mistrz sezonu regularnego konferencji Mid-American (MAC – 1975)
  • Zawodnik roku konferencji MAC (1975)
  • Zaliczony do I składu MAC (1974, 1975)
  • Klub Central Michigan Chippewas zastrzegł należący do niego numer 32
NBA
  • 3-krotnie wybierany do udziału w meczu gwiazd NBA (1980–1982)[5]. Z powodu kontuzji nie wystąpił w 1981 oraz 1982 roku[6][7].
  • Uczestnik meczu gwiazd Legend NBA (1991–1993)[8]
  • Wybrany do:
  • 4–krotny zawodnik tygodnia NBA (16.12.1979, 14.12.1980, 22.11.1981, 25.12.1983)[11]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Dan Roundfield (1953-2012) (ang.). nba.com. [dostęp 1 lipca 2014].
  2. 1975 NBA Draft (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 1 lipca 2014].
  3. a b c d Dan Roundfield Profile (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 1 lipca 2014].
  4. 1980 NBA All-Star Game Box Score (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 1 lipca 2014].
  5. Dan Roundfield Profile (ang.). landofbasketball.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  6. 1981 NBA All-Star Game Box Score (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  7. 1982 NBA All-Star Game Box Score (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  8. NBA ALL-STAR LEGENDS GAME RESULTS, ROSTERS, AND PLAYERS (ang.). nba-allstar.com. [dostęp 14 marca 2018].
  9. a b All-Defensive Teams (ang.). nba.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  10. All-NBA Teams (ang.). nba.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  11. NBA Players of the Week (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 2 lipca 2014].