Daniel (Dajković)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Daniel
Tomo Dajković
Metropolita Czarnogóry i Przymorza
Kraj działania  Jugosławia
Data i miejsce urodzenia 19 października 1895
Drušići
Data i miejsce śmierci 14 września 1993
Cetynia
Miejsce pochówku Monaster Ostrog
Metropolita Czarnogóry i Przymorza
Okres sprawowania 1961–1990
Wyznanie prawosławne
Kościół Serbski Kościół Prawosławny
Diakonat 1920
Prezbiterat 1920
Chirotonia biskupia 24 czerwca 1961
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 24 czerwca 1961
Miejscowość Belgrad
Miejsce Sobór św. Michała Archanioła
Konsekrator German
Współkonsekratorzy Damaskin (Grdanički), Wissarion (Kostić)

Daniel, imię świeckie: Tomo Dajković (ur. 19 października 1895 w Drušići, zm. 14 września 1993 w Cetyni) – czarnogórski duchowny prawosławny, metropolita Czarnogóry i Przymorza w latach 1961–1990.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Absolwent szkoły teologiczno-nauczycielskiej w Cetyni oraz wydziału teologicznego Uniwersytetu Belgradzkiego. Walczył w wojnach bałkańskich oraz w I wojnie światowej w szeregach armii czarnogórskiej. W 1920 został wyświęcony na diakona, a następnie na kapłana. Przez dziesięć lat służył jako kapłan w różnych parafiach. Przed wyborem na metropolitę czarnogórskiego, co nastąpiło w 1961, był m.in. kierownikiem domu patriarszego w Belgradzie.

Chirotonię biskupią przyjął 24 czerwca 1961 z rąk patriarchy serbskiego Germana, metropolity zagrzebskiego Damaskina oraz biskupa banackiego Wissariona. Jego działalność w Czarnogórze była ograniczana przez władze socjalistycznej Czarnogóry. Udało mu się doprowadzić do remontu części świątyń prawosławnych na terenie republiki, jednak nie zdołał zapobiec zniszczeniu kaplicy grobowej Piotra II Petrowicia-Niegosza i zastąpieniu jej świeckim mauzoleum. Przeciwstawiał się utworzeniu w Czarnogórze autokefalicznego Kościoła prawosławnego, opowiadając się za zachowaniem łączności z Serbskim Kościołem Prawosławnym.

Metropolita Daniel odszedł w stan spoczynku na własną prośbę w 1990. Trzy lata później zmarł i został pochowany w monasterze Ostrog.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Poprzednik
Arseniusz (Bradvarević)
Metropolita Czarnogóry i Przymorza
1961–1990
Następca
Amfilochiusz (Radović)