Daniel Colindres

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Daniel Colindres
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko Daniel Colindres Solera
Data i miejsce urodzenia 10 stycznia 1985
Alajuela
Wzrost 180 cm
Pozycja napastnik
Informacje klubowe
Klub Deportivo Saprissa
Numer w klubie 26
Kariera juniorska
Lata Klub
2008–2010 Deportivo Saprissa
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
2010– Deportivo Saprissa 213 (47)
2010–2011 Santos Guápiles (wyp.) 43 (9)
2013 Puntarenas (wyp.) 20 (7)
W sumie: 276 (63)
Kariera reprezentacyjna[b]
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2007  Kostaryka (futsal) 5 (6)
2011–  Kostaryka 10 (0)
W sumie: 15 (6)
  1. Aktualne na: 1 stycznia 2018.
  2. Aktualne na: 1 stycznia 2018.

Daniel Colindres Solera (ur. 10 stycznia 1985 w Alajueli) – kostarykański piłkarz występujący na pozycji lewego skrzydłowego, były futsalista, obecnie zawodnik Deportivo Saprissa.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Colindres pochodzi z miasta Alajuela, jest synem Honduranina i Kostarykanki[1]. Początkowo trenował w juniorskiej ekipie Plaza Acosta[2]. Od czternastego roku życia uprawiał futsal – w barwach reprezentacji prowincji Alajuela wziął udział w igrzyskach studenckich (Juegos Estudiantiles) i igrzyskach narodowych (Juegos Nacionales)[3]. Występował również w kostarykańskiej lidze futsalu jako zawodnik drużyny Santa Bárbara i kadrze narodowej[4]. W wieku dwudziestu dwóch lat otrzymał propozycję profesjonalnego kontraktu w Brazylii, jednak zdecydował się ostatecznie uprawiać zawodowo tradycyjną piłkę nożną. Po nieudanej próbie znalezienia zatrudnienia w zespole LD Alajuelense, wziął udział w test-meczu organizowanym przez Roya Myersa – byłego reprezentanta Kostaryki. Dzięki udanemu występowi dołączył do prowadzonej przez Myersa drugoligowej ekipy Saprissa de Corazón, będącej filią krajowego potentata Deportivo Saprissa[3]. Występował tam przez półtora roku.

Do pierwszej drużyny Saprissy został włączony przez Roya Myersa, gdy ten objął stery seniorskiego zespołu. W kostarykańskiej Primera División zadebiutował 17 stycznia 2010 w zremisowanym 0:0 spotkaniu z Ramonense, w późnym wieku dwudziestu pięciu lat. Już wiosennym sezonie Verano 2010 wywalczył z Saprissą mistrzostwo Kostaryki, jednak był wyłącznie rezerwowym (trzy występy) i bezpośrednio po tym udał się na wypożyczenie do niżej notowanego Santos de Guápiles. Tam od razu wywalczył sobie miejsce w wyjściowym składzie i premierowego gola w lidze strzelił 14 sierpnia 2010 w wygranej 2:0 konfrontacji z Deportivo Saprissa. Barwy Santosu reprezentował przez półtora roku bez poważniejszych sukcesów. Do Saprissy powrócił wobec odejścia Heinera Mory do Norwegii i już po kilku miesiącach został jednym z ważniejszych graczy formacji ofensywnej[2].

W lipcu 2013 Colindres został wypożyczony do zespołu Puntarenas FC, gdzie spędził sześć miesięcy jako czołowy piłkarz. Po kolejnym powrocie do Saprissy – w sezonie Verano 2014 – zdobył kolejny tytuł mistrza Kostaryki, tym razem już w roli kluczowego gracza ekipy. Sukces ten powtórzył również pół roku później – w jesiennym sezonie Invierno 2014, a w tym samym roku dotarł również do finału pucharu Kostaryki – Copa Popular. W sezonie Invierno 2015 wywalczył swoje czwarte mistrzostwo Kostaryki, natomiast piąty tytuł mistrza kraju osiągnął podczas rozgrywek Invierno 2016. W sezonie Verano 2017 zdobył z Saprissą wicemistrzostwo Kostaryki, zaś w lipcu 2017 został mianowany przez trenera Carlosa Watsona nowym kapitanem drużyny[5].

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W lipcu 2007 Colindres znalazł się w składzie reprezentacji Kostaryki w futsalu na Igrzyska Panamerykańskie w Rio de Janeiro. Jego kadra odpadła wówczas z turnieju w półfinale po porażce z gospodarzem i późniejszym triumfatorem – Brazylią (1:8). Sam Colindres zanotował udany indywidualny występ i z sześcioma golami na koncie został najlepszym strzelcem kostarykańskiej drużyny – zdobył dwie bramki w fazie grupowej z Ekwadorem (6:4) i cztery w meczu o trzecie miejsce z Paragwajem (5:6).

W seniorskiej piłkarskiej reprezentacji Kostaryki Colindres zadebiutował za kadencji selekcjonera Jorge Luisa Pinto, 2 września 2011 w wygranym 1:0 meczu towarzyskim z USA.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. José Pablo Alfaro Rojas: Daniel Colindres, el futbolista con sangre catracha al que no le duele eliminar a Honduras del Mundial (hiszp.). W: La Nación [on-line]. nacion.com, 2 października 2017. [dostęp 18 stycznia 2018].
  2. a b José Pablo Alfaro: “Tengo un perfil bajo” (hiszp.). W: Al Día [on-line]. aldia.cr, 9 stycznia 2012. [dostęp 18 stycznia 2018].
  3. a b José Pablo Alfaro Rojas: Daniel Colindres, el talento morado que reventó a los 30 años (hiszp.). W: La Nación [on-line]. nacion.com, 27 grudnia 2015. [dostęp 18 stycznia 2018].
  4. Daniel Colindres: “Dentro de la cancha siempre quiero ser el mejor” (hiszp.). W: ASOJUPRO [on-line]. asojupro.com, 30 marca 2017. [dostęp 18 stycznia 2018].
  5. Adrián Mendoza: Daniel Colindres: El nuevo capitán del Deportivo Saprissa (hiszp.). W: CRHoy [on-line]. crhoy.com, 27 lipca 2017. [dostęp 18 stycznia 2018].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]