Danny Kaden

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Danny Kaden
Prawdziwe imię i nazwisko Daniel Kirschenfinkel
Data i miejsce urodzenia 10 czerwca 1884
Warszawa
Data i miejsce śmierci 1942
Warszawa
Zawód reżyser
scenarzysta
aktor
producent filmowy
Lata aktywności 1910-1939

Danny Kaden (właśc. Daniel Kirschenfinkel) (ur. 10 czerwca 1884 w Warszawie, zm. 1942 tamże) – polski aktor, scenarzysta, reżyser i producent filmowy.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w polsko-żydowskim małżeństwie Markusa i Ewy Kirschenfinkel. W 1902 ukończył Gimnazjum Wojciecha Górskiego, pięć lat później wyjechał do Niemiec, żeby opanować język niemiecki. W 1910 przypadkowo zagrał węgierskiego skrzypka w jednoaktowym filmie "Serwus Brzezina", od tego czasu rozpoczął karierę aktorską grając role komiczne w niemieckich filmach, używał wówczas pseudonimu Nunek Danuky. W krótkim czasie został pierwszoplanowym aktorem charakterystycznym, a później powszechnie znanym komikiem. Wypracował własną postać komiczną, był Nunkiem, pełnym temperamentu gentlemanem o dobrym sercu i niepoważnej aparycji. Zyskał popularność międzynarodową i był jedną z największych gwiazd wytwórni "Uranus". Podczas I wojny światowej pochodząc z zaboru rosyjskiego miał problemy z zatrudnieniem, zaczął więc produkować filmy na niemieckich wytwórni. W 1919 powrócił do Warszawy i ramienia UFA założył Warszawską Kinematograficzną Spółkę Akcyjną[1] oraz wybudował kinoteatr "Palace", równocześnie kontynuował karierę aktorką. W 1922 założył wytwórnię "Kaden-Film", przedsiębiorstwo szybko upadło a Danny Kaden skupił się na organizowaniu polskiego środowiska filmowego i jego struktur. Należał do grupy założycieli Polskiego Związku Przemysłowców Filmowych, którego był działaczem i gdzie zasiadał w zarządzie. Od 1935 był współwłaścicielem i dyrektorem "Atelier i Laboratorium Sfinks"[2], wybuch wojny zakończył działalność firmy. 20 października 1940 zmuszono go, aby z żoną przeniósł się do getta, gdzie zmarł lub zginął w 1942.

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Reżyser[edytuj | edytuj kod]

  • 1913: 3 × 3 = 1
  • 1913: Das Geheimnis des Hauses 69
  • 1913: Der Ersatzreservist
  • 1913: Die verhängnisvolle Visitenkarte
  • 1913: Freibadfolgen
  • 1913: Gestörte Freunde
  • 1913: Marga, Lebensbild aus Künstlerkreisen
  • 1913: Max, das unbewußte Genie
  • 1913: Nicht um eine Million
  • 1913: Tangozauber
  • 1913: Verbrecher aus verlorener Ehe
  • 1913: Wenn die Taxe springt
  • 1913: Zwei Tage im Paradies
  • 1914: 40 Jahre in der Sekunde
  • 1914: Aber Nunek, die Hosen!
  • 1914: Das Ende einer Liebe
  • 1914: Das zweite Ich
  • 1914: Der Hut meiner Frau
  • 1914: Der kurierte Schuhfreier
  • 1914: Der Mann ohne Herz
  • 1914: Der schlauste Kerl im Regiment
  • 1914: Die beliebte Schwiegermutter
  • 1914: Die lieben süßen Frauen
  • 1914: Eifersucht macht blind
  • 1914: Ein schmerzliches Abenteuer
  • 1914: Frauen – Überflüssig
  • 1914: Fräulein Puppe – Meine Frau
  • 1914: Hans im Glück
  • 1914: Heirat auf Befehl
  • 1914: Im Mädchenpensionat
  • 1914: Kunststück mit dem Mundstück
  • 1914: Laß die Köchin in Ruh!
  • 1914: Meine Frau hat Mut
  • 1914: Meschugge ist Trumpf
  • 1914: Miklosch reist in Unterwäsche
  • 1914: Nunek geigt so schön
  • 1914: Nunek hat zwei Bräute
  • 1914: Nunek in tausend Ängsten
  • 1914: Nunek träumt so schwer
  • 1914: Sie kann nicht nein sagen
  • 1914: So 'n fauler Zahn
  • 1914: Wer anderen eine Grube gräbt
  • 1914: Wollen Sie meine Tochter heiraten?
  • 1915: Die Masuren
  • 1915: Wie werde ich Amanda los?
  • 1916: Auto 444
  • 1916: Bald hier, bald da
  • 1916: Die Klabriaspartie
  • 1916: Leutnant auf Befehl
  • 1916: Meine Braut, seine Frau
  • 1916: Talarso, der Mann mit den grünen Augen
  • 1917: Ballzauber
  • 1917: Das Fräulein von der Kavallerie
  • 1917: Das Wäschermädel Seiner Durchlaucht
  • 1917: Der zehnte Pavillon der Zitadelle
  • 1917: Die Männerfeindin
  • 1917: Eine Walzernacht
  • 1917: Hoheit Radieschen
  • 1917: Im stillen Ozean
  • 1917: Kinder des Ghettos
  • 1917: Onkelchens Liebling
  • 1918: Das blonde Vergnügen
  • 1918: Die Dame im Schaufenster
  • 1918: Die Nacht des 24. August
  • 1918: Die Nichte des Herzogs
  • 1918: Ein durchschlagender Erfolg
  • 1918: Ein gesunder Junge
  • 1918: Gesucht ein Mann, der ein Mann ist
  • 1918: In Sachen Marc Renard
  • 1918: Wenn der Vater mit dem Sohne
  • 1919: Krysta
  • 1922: Strzał
  • 1922: Wszystko się kreci
  • 1923: Od kobiety do kobiety

Aktor[edytuj | edytuj kod]

  • 1913: 3 × 3 = 1
  • 1913: Das Geheimnis des Hauses 69
  • 1913: Der Ersatzreservist
  • 1913: Die verhängnisvolle Visitenkarte
  • 1913: Freibadfolgen
  • 1913: Gestörte Freunde
  • 1913: Max, das unbewußte Genie
  • 1913: Nicht um eine Million
  • 1913: Tangozauber
  • 1913: Zwei Tage im Paradies
  • 1914: 40 Jahre in der Sekunde
  • 1914: Aber Nunek, die Hosen!
  • 1914: Der Hut meiner Frau
  • 1914: Der kurierte Schuhfreier
  • 1914: Der Mann ohne Herz
  • 1914: Die lieben süßen Frauen
  • 1914: Ein schmerzliches Abenteuer
  • 1914: Kunststück mit dem Mundstück
  • 1914: Laß die Köchin in Ruh!
  • 1914: Meine Frau hat Mut
  • 1914: Nunek geigt so schön
  • 1914: Nunek hat zwei Bräute
  • 1914: Nunek in tausend Ängsten
  • 1914: Nunek träumt so schwer
  • 1914: So 'n fauler Zahn
  • 1927: Uśmiechy życia

Scenarzysta[edytuj | edytuj kod]

  • 1913: 3 × 3 = 1
  • 1913: Das Geheimnis des Hauses 69
  • 1916: Leutnant auf Befehl
  • 1916: Meine Braut, seine Frau
  • 1917: Ballzauber
  • 1917: Der zehnte Pavillon der Zitadelle
  • 1917: Eine Walzernacht
  • 1917: Hoheit Radieschen
  • 1917: Prinz Sami
  • 1917: Im stillen Ozean
  • 1918: Das blonde Vergnügen
  • 1918: Die Dame im Schaufenster
  • 1918: Gesucht ein Mann, der ein Mann ist
  • 1918: In Sachen Marc Renard
  • 1922: Wszystko się kreci
  • 1923: Od kobiety do kobiety

Producent[edytuj | edytuj kod]

  • 1917: Der zehnte Pavillon der Zitadelle
  • 1917: Hoheit Radieschen
  • 1917: Kinder des Ghettos
  • 1918: Das blonde Vergnügen
  • 1918: In Sachen Marc Renard
  • 1922: Wszystko się kreci
  • 1937: Parada Warszawy

Kompozytor[edytuj | edytuj kod]

  • 1918: Das blonde Vergnügen

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Warszawska Kinematograficzna S.A., Historyczne Papiery
  2. Izabela Żukowska, Faustyna Toeplitz-Cieślak: Sfinks – Wizjonerzy i skandaliści kina : Prószyński i S-ka, 2016 : ​ISBN 978-83-8069-321-0

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jerzy Maśnicki, Kamil Stepan: Danny Kaden, in CineGraph – Lexikon zum deutschsprachigen Film, Lg. 25, 1995

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]