Dardo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zobacz też: inne znaczenia.
Dardo
Ilustracja
Dane podstawowe
Państwo  Włochy
Producent Iveco Fiat
Oto Melara
Typ pojazdu bojowy wóz piechoty
Trakcja gąsienicowa
Załoga 3 (dowódca, strzelec, kierowca) + 6 desant
Historia
Egzemplarze 200
zamówiono 500
Dane techniczne
Silnik 6-cylindrowy silnik wysokoprężny Iveco–Fiat 8260

512 KM (382,2 kW) przy 2300 obr/min

Pancerz stalowo-aluminiowy
Długość 6,7 m
Szerokość 3,0 m
Wysokość 2,64 m
Prześwit 0,4 m
Masa 23 t (bojowa)
21,5 t (własna)
Moc jedn. 22,6 KM/t
Osiągi
Prędkość 70 km/h
Zasięg 500 km
Pokonywanie przeszkód
Brody (głęb.) 1,5 m
Rowy (szer.) 2,5 m
Ściany (wys.) 0,85 m
Kąt podjazdu 60%
Przechył boczny 40%
Dane operacyjne
Uzbrojenie
1 x armata automatyczna Oerlikon KBA kalibru 25 mm (200 nab.)
1 x czkm MG 42/59 kalibru 7,62 mm (700 nab.)
opcjonalnie 2x wyrzutnia ppk BGM-71 TOW
Wyposażenie
wyrzutnia granatów dymnych
Użytkownicy
 Włochy
Rzuty
Rzuty

Dardobojowy wóz piechoty zaprojektowany dla włoskich wojsk lądowych (Esercito Italiano), miał zastąpić VCC (zmodernizowany M113). Zaprojektowany i zbudowany przez konsorcjum firm Iveco, FIAT i Oto Melara. Iveco był odpowiedzialny za kadłub i napęd, podczas gdy OTO Melara za uzbrojenie i system kierowania ogniem.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Christopher F. Foss: Jane’s tank & combat vehicle recognition guide. New York: Harper Collins Publishers, 2000. ISBN 0-00-472452-6.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]