Dassault Falcon 8X

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dassault Falcon 8X
Ilustracja
Dane podstawowe
Państwo  Francja
Producent Dassault Aviation
Typ Business jet
Konstrukcja metalowa
Załoga 3
Historia
Data oblotu 6 lutego 2015
Dane techniczne
Napęd 3 x Silnik turbowentylatorowy Pratt & Whitney Canada PW307-D
Ciąg 29,9 kN każdy
Wymiary
Rozpiętość 26,29 m m
Długość 24,46 m
Wysokość 7,94 m
Powierzchnia nośna 70,7 m²
Masa
Startowa 33 113 kg
Osiągi
Prędkość maks. 956 km/h
Prędkość przelotowa 850 km/h
Pułap 15 500 m
Zasięg 11 945 km
Dane operacyjne
Liczba miejsc
19

Dassault Falcon 8Xfrancuski samolot dyspozycyjny dalekiego zasięgu, określany również angielsko-języcznym terminem business jet, wytwórni Dassault Aviation.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Projekt nowego dyspozycyjnego samolotu francuskiej wytwórni został ujawniony publicznie po raz pierwszy podczas konferencji European Business Aviation Association w maju 2014 roku w Genewie[1]. Maszyna jest rozwinięciem wcześniejszej konstrukcji, samolotu Dassault Falcon 7X. 8X ma jednak dłuższą kabinę pasażerską (o ponad metr więcej niż 7X) a dzięki nowej konstrukcji skrzydeł i silników Pratt & Whitney Canada PW307-D ma być również o 35% bardziej ekonomiczny w zużyciu paliwa niż analogiczne konstrukcje konkurencyjnych wytwórni[2]. W czerwcu 2014 roku do hali montażowej trafiły ukończone skrzydła i kadłub samolotu a w lipcu 2014 roku ukończono montaż latającego prototypu. W listopadzie tego samego roku zakończono próby instalacji pokładowych. W grudniu 2014 roku po raz pierwszy uruchomiono silniki samolotu. 17 grudnia 2014 roku w Bordeaux-Mérignac odbyła się ceremonia roll out ukończonego prototypu. Francuska wytwórnie oferuje ponad 30 standardów wyposażenia kabiny, oprócz tego zamawiający ma oczywiście prawo do własnej aranżacji kabiny pasażerskiej[3]. 6 lutego 2015 roku prototyp o rejestracji F-WWQA, za sterami którego usiedli Eric Gérard i Hervé Laverne, wzbił się do swojego pierwszego lotu. Podczas lotu osiągnięto wysokość 12 000 metrów oraz prędkość Ma=0,8. Próby tego i kolejnych dwóch prototypów objęły w sumie ponad 500 godzin lotu[4]. W marcu 2016 roku trzeci prototyp wziął udział w badaniach funkcjonowania awioniki, układów elektrycznych, hydraulicznych i cyfrowych systemów kontroli lotu w warunkach arktycznych jakie odbyły się w Kanadzie. Próby realizowano zarówno w powietrzu jak i na ziemi[5]. W czerwcu 2016 roku samolot otrzymał certyfikat typu wydany przez Europejską Agencję Bezpieczeństwa Lotniczego i amerykańską Federal Aviation Administration. 5 października 2016 roku w macierzystych zakładach Dassault w Bordeaux-Mérignac odbyła się uroczystość przekazania seryjnego samolotu o numerze fabrycznym 405 i znakach rejestracyjnych SX-CGR pierwszemu z użytkowników. Została nim czarterowa linia, specjalizująca się w wynajmowaniu maszyn dyspozycyjnych Amjet Executive[6][7].W 2017 roku francuski samolot otrzymał zezwolenie na wykonywanie operacji lotniczych z lotniska Londyn-City. Lotnisko to, z uwagi na swoje położenie i specyficzne wymagania dotyczące startów i lądowań, nie jest dostępne dla wielu typów maszyn pasażerskich. Dzięki zezwoleniu jakie otrzymał 8X, wszystkie produkowane w tym okresie samoloty dyspozycyjne wytwórni Dassault Falcon mogą startować i lądować w Londyn-City[8].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Nowe, większe Dassault Falcon, „Lotnictwo”, nr 5 (2014), s. 14, ISSN 1732-5323
  2. Dassault Falcon 8X, „Lotnictwo”, nr 7 (2014), s. 16, ISSN 1732-5323
  3. Rollout Dassault Falcon 8X, „Lotnictwo”, nr 2 (2015), s. 12, ISSN 1732-5323
  4. Dassault Falcon 8X oblatany, „Lotnictwo”, nr 3 (2015), s. 16, ISSN 1732-5323
  5. Finał prób certyfikacyjnych Falcona 8X coraz bliżej, „Lotnictwo”, nr 5 (2016), s. 12, ISSN 1732-5323
  6. Pierwszy seryjny Falcon 8X dostarczony, „Lotnictwo”, nr 12 (2016), s. 11, ISSN 1732-5323
  7. Pierwszy Dassault Falcon 8X przekazany użytkownikowi, „Lotnictwo Aviation International”, nr 11 (2016), s. 24, ISSN 2450-1298
  8. Dassault Falcon 8X w London City, „Lotnictwo Aviation International”, nr 6 (2017), s. 17, ISSN 2450-1298