Decker Dean

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Decker Dean
Data urodzenia 8 sierpnia 2000
Klub Steamboat Springs Winter Sports Club
Reprezentacja  Stany Zjednoczone
Debiut w PŚ 3 stycznia 2021 w Innsbrucku (48. miejsce)
Rekord życiowy 188,5 m na Letalnicy w Planicy (10 grudnia 2020)

Decker Dean (ur. 8 sierpnia 2000) – amerykański skoczek narciarski i kombinator norweski. Uczestnik mistrzostw świata w lotach narciarskich (2020) oraz mistrzostw świata juniorów (2017–2020). Medalista mistrzostw Stanów Zjednoczonych w skokach narciarskich.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Początkowo Dean uprawiał kombinację norweską. W dyscyplinie tej na arenie krajowej często zajmował czołowe lokaty po skokach, jednak ostatecznie plasował się na dalszych pozycjach ze względu na słabszą dyspozycję w części biegowej dwuboju[1]. Raz wystąpił w zawodach Pucharu Kontynentalnego w kombinacji norweskiej – 12 grudnia 2015 w Steamboat Springs zajął 38. lokatę (Gundersen HS100/10 km)[2] – w części skokowej był 36., a w biegu uzyskał 38. czas, w końcowej klasyfikacji wyprzedzając jedynie Kanadyjczyka Matthew Polza[3].

27 i 28 stycznia 2017 w Eau Claire zadebiutował w FIS Cupie w skokach narciarskich, dwukrotnie plasując się na 37. pozycji[4]. Przed rozgrywanymi w Stanach Zjednoczonych Mistrzostwami Świata Juniorów w Narciarstwie Klasycznym 2017 nie zdołał zakwalifikować się do składu reprezentacji tego kraju w kombinacji norweskiej, jednak udało mu się to w skokach narciarskich[1]. W drugiej z tych dyscyplin w juniorskim czempionacie wystąpił w konkursie drużynowym, w którym Amerykanie zajęli przedostatnie, 11. miejsce[4].

Latem 2017 zdecydował o zmianie uprawianej dyscyplinie i skupił się na skokach narciarskich, zmieniając swoją dotychczasową dietę i sposób treningu[1]. W sezonie 2017/2018 punktował tylko w Pucharze Karpat[4], zajmując 5. lokatę w konkursie tego cyklu rozegranym 12 sierpnia 2017 w Planicy[5]. W FIS Cupie w 7 startach ani razu nie uplasował się w czołowej "40". W lutym 2018 w Kanderstegu ponownie wziął udział w mistrzostwach świata juniorów – w konkursie indywidualnym został zdyskwalifikowany, a w konkursie drużynowym zajął z reprezentacją swojego kraju 12. lokatę[4].

Pod koniec lipca 2018 zdobył pierwsze w karierze medale mistrzostw Stanów Zjednoczonych w skokach narciarskich – w rozegranych w Park City zawodach stanął na najniższym stopniu podium zarówno na skoczni normalnej, jak i dużej[6]. Dzięki temu sukcesowi został włączony do kadry C amerykańskiej reprezentacji na sezon 2018/2019. We wrześniu 2018, mimo faktu, iż wcześniej ani razu nie punktował choćby w zawodach FIS Cupu (a co za tym idzie nie miał indywidualnego prawa startu w zawodach Pucharu Świata oraz Letniego Grand Prix), został zgłoszony do zawodów Letniego Grand Prix w Czajkowskim. Jego udział umożliwił regulaminowy zapis dopuszczający start w rywalizacji drużynowej zawodnika, który nie ma indywidualnego prawa startu w konkursach tej rangi. Zarówno we wszystkich 3 seriach treningowych, jak i w samym konkursie mikstów Dean uzyskiwał najgorsze odległości spośród startujących w Rosji skoczków. Amerykańska drużyna uplasowała się na 7. lokacie w rywalizacji zespołów mieszanych[7] (wyprzedzając Kazachów[8]), dzięki czemu Dean uzyskał dożywotnie prawo startów w zmaganiach cyklu Pucharu Świata oraz Letniego Grand Prix[7]. 22 i 23 września 2018 w Zakopanem, w ramach letniej edycji cyklu, zadebiutował w Pucharze Kontynentalnym, zajmując lokaty pod koniec stawki (62. i 61.)[4].

W grudniu 2018 w Park City w słabo obsadzonych konkursach (w obu wystartowało niespełna 30 zawodników) FIS Cup zdobył pierwsze punkty tego cyklu, plasując się dwukrotnie w połowie drugiej dziesiątki. W styczniu 2019 w Lahti po raz trzeci wziął udział w mistrzostwach świata juniorów – indywidualnie był 54., a w rywalizacji drużynowej zajął z Amerykanami przedostatnią, 13. lokatę. 24 marca 2019 w Czajkowskim zajął 26. pozycję w konkursie Pucharu Kontynentalnego, zdobywając debiutanckie punkty tego cyklu[4].

W lipcu 2019 na Mistrzostwach Stanów Zjednoczonych w Skokach Narciarskich 2019 zdobył brązowy medal na skoczni normalnej[9]. W kolejnym miesiącu w Ljubnie uplasował się na 6. pozycji w zawodach FIS Cupu. Następnie w Zakopanem po raz pierwszy wystartował w kwalifikacjach do konkursu indywidualnego Letniego Grand Prix, jednak nie awansował do części głównej zmagań. Zadebiutował też w konkursie drużynowym tego cyklu, zajmując z Amerykanami 10. pozycję[4]. W listopadzie 2019 po raz pierwszy znalazł się w składzie amerykańskiej reprezentacji na zawody Pucharu Świata[10] – w zmaganiach w Wiśle zajął 67. pozycję w kwalifikacjach do konkursu indywidualnego i odpadł z dalszej rywalizacji[4], a przy lądowaniu na zeskoku upadł, doznając zwichnięcia ramienia[11]. W wyniku doznanego urazu pauzował ponad miesiąc, do startów w zawodach powracając w styczniu 2020 w zawodach Pucharu Kontynentalnego w Bischofshofen[12]. W marcu 2020 w Oberwiesenthal po raz ostatni w karierze wziął udział w mistrzostwach świata juniorów – w rywalizacji indywidualnej po raz pierwszy w zawodach tej rangi awansował do drugiej serii, plasując się na 21. lokacie, a w rywalizacji zespołowej zakończył zmagania na pierwszej ich części (w konkursie drużynowym Amerykanie zajęli 10. miejsce, a w rywalizacji drużyn mieszanych 11. pozycję)[4]. Po zakończeniu sezonu 2019/2020 Dean przeszedł operację ramienia kontuzjowanego w wyniku upadku w Wiśle w listopadzie 2019[12].

W sierpniu 2020, w ramach zawodów w Wiśle, zadebiutował w konkursie głównym Letniego Grand Prix, dwukrotnie zajmując lokaty w czwartej dziesiątce. W grudniu 2020 w Planicy wziął udział w mistrzostwach świata w lotach narciarskich, jednak odpadł w kwalifikacjach do konkursu indywidualnego. 3 stycznia 2021 w Innsbrucku, w ramach 69. Turnieju Czterech Skoczni, zadebiutował w konkursie głównym Pucharu Świata, zajmując 48. lokatę. 6 lutego 2021 w Willingen po raz pierwszy w karierze stanął na podium konkursu Pucharu Kontynentalnego, plasując się na 2. pozycji[4].

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

2021 Niemcy Oberstdorf 33. miejsce (K-95)

Starty D. Deana na mistrzostwach świata – szczegółowo[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
33. 27 lutego 2021 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze K-95 HS-106 indywid. 96,5 m 112,2 pkt 156,6 pkt Piotr Żyła

Mistrzostwa świata w lotach narciarskich[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

2020 Słowenia Planica nie zakwalifikował się

Starty D. Deana na mistrzostwach świata w lotach – szczegółowo[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Skok 3 Skok 4 Nota Strata Zwycięzca
11–12 grudnia 2020 Słowenia Planica Letalnica K-200 HS-240 indywid. 188,5 m 150,6 pkt Nie zakwalifikował się.

Mistrzostwa świata juniorów[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

2018 Szwajcaria Kandersteg zdyskwalifikowany
2019 Finlandia Lahti 54. miejsce
2020 Niemcy Oberwiesenthal 21. miejsce

Drużynowo[edytuj | edytuj kod]

2017 Stany Zjednoczone Park City 11. miejsce[a]
2018 Szwajcaria Kandersteg 12. miejsce[b]
2019 Finlandia Lahti 13. miejsce[c]
2020 Niemcy Oberwiesenthal 10. miejsce[d], 11. miejsce (drużyna mieszana)[e]

Starty D. Deana na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowo[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
11. 3 lutego 2017 Stany Zjednoczone Park City Utah Olympic Park K-90 HS-100 druż.[a] 78,0 m 361,2 pkt (85,8 pkt) 571,1 pkt Słowenia
DSQ 1 lutego 2018 Szwajcaria Kandersteg Nordic Arena K-95 HS-106 indywid. DSQ Marius Lindvik
12. 3 lutego 2018 Szwajcaria Kandersteg Nordic Arena K-95 HS-106 druż.[b] 79,5 m 339,8 pkt (79,1 pkt) 728,7 pkt Niemcy
54. 24 stycznia 2019 Finlandia Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 indywid. 76,5 m 80,4 pkt 171,7 pkt Thomas Aasen Markeng
13. 26 stycznia 2019 Finlandia Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 druż.[c] 82,5 m 357,5 pkt (97,9 pkt) 622,2 pkt Niemcy
21. 5 marca 2020 Niemcy Oberwiesenthal Fichtelbergschanzen K-95 HS-105 indywid. 97,0 m 91,0 m 185,7 pkt 52,6 pkt Peter Resinger
10. 7 marca 2020 Niemcy Oberwiesenthal Fichtelbergschanzen K-95 HS-105 druż.[d] 81,5 m 282,5 pkt (71,9 pkt) 617,8 pkt Słowenia
11. 8 marca 2020 Niemcy Oberwiesenthal Fichtelbergschanzen K-95 HS-105 druż. mix.[e] 76,5 m 370,2 pkt (85,3 pkt) 653,1 pkt Austria

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata[edytuj | edytuj kod]

stan na 14 lutego 2021

Sezon 2019/2020
Wisła HS134 Ruka HS142 Niżny Tagił HS134 Niżny Tagił HS134 Klingenthal HS140 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS142 Innsbruck HS130 Bischofshofen HS142 Predazzo HS104 Predazzo HS104 Titisee-Neustadt HS142 Titisee-Neustadt HS142 Zakopane HS140 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Willingen HS145 Bad Mitterndorf HS235 Bad Mitterndorf HS235 Râșnov HS97 Râșnov HS97 Lahti HS130 Lahti HS130 Lillehammer HS140 Lillehammer HS140 punkty
q - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 0
Sezon 2020/2021
Wisła HS134 Ruka HS142 Ruka HS142 Niżny Tagił HS134 Niżny Tagił HS134 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS142 Innsbruck HS128 Bischofshofen HS142 Titisee-Neustadt HS142 Titisee-Neustadt HS142 Zakopane HS140 Lahti HS130 Willingen HS147 Willingen HS147 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 Zakopane HS140 Zakopane HS140 Râșnov HS97 Planica HS240 Planica HS240 punkty
- - - - - - - - q 48 47 - - 46 46 - - - - 46 41 0
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 -  – dyskwalifikacja  q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach
 q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował

Turniej Czterech Skoczni[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2020/2021 59.

Letnie Grand Prix[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2020 niesklasyfikowany

Miejsca w poszczególnych konkursach LGP[edytuj | edytuj kod]

stan po zakończeniu LGP 2020

2019
Wisła HS134 Hinterzarten HS108 Courchevel HS135 Zakopane HS140 Hakuba HS131 Hakuba HS131 Hinzenbach HS94 Klingenthal HS140 punkty
- - - q - - - - 0
2020
Wisła HS134 Wisła HS134 punkty
40 35 0
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – zawodnik nie zakwalifikował się
 -  – zawodnik nie wystartował

Puchar Kontynentalny[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2018/2019 109.
2019/2020 111.

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 6 lutego 2021 Niemcy Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-147 139,0 m 135,5 m 263,2 pkt 2. 28,3 pkt Ulrich Wohlgenannt

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Kontynentalnego[edytuj | edytuj kod]

stan na 6 lutego 2021

Sezon 2018/2019
Lillehammer HS140 Lillehammer HS140 Ruka HS142 Ruka HS142 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 Bischofshofen HS140 Bischofshofen HS140 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Planica HS139 Planica HS139 Iron Mountain HS133 Iron Mountain HS133 Iron Mountain HS133 Oberstdorf HS137 Oberstdorf HS137 Brotterode HS117 Brotterode HS117 Rena HS139 Rena HS139 Zakopane HS140 Zakopane HS140 Czajkowskij HS140 Czajkowskij HS140 punkty
- - - - - - - - - - 33 42 41 - - 50 49 - - - - - 45 42 49 52 31 26 5
Sezon 2019/2020
Vikersund HS117 Vikersund HS117 Ruka HS142 Ruka HS142 Bischofshofen HS142 Bischofshofen HS142 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Planica HS138 Planica HS138 Brotterode HS117 Brotterode HS117 Iron Mountain HS133 Iron Mountain HS133 Predazzo HS135 Predazzo HS135 Rena HS139 Lahti HS130 Lahti HS130 punkty
- - - - 53 50 - - 43 40 60 58 - - 30 33 53 50 - - - 1
Sezon 2020/2021
Ruka HS142 Ruka HS142 Ruka HS142 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Bischofshofen HS142 Bischofshofen HS142 Willingen HS147 Willingen HS147 Willingen HS147 Willingen HS147 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 Brotterode HS117 Brotterode HS117 Rena HS139 Rena HS139 Zakopane HS140 Zakopane HS140 Niżny Tagił HS134 Niżny Tagił HS134 punkty
38 37 34 20 41 - - 17 17 16 2 134
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 -  – zawodnik nie wystartował

Letni Puchar Kontynentalny[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2018 niesklasyfikowany
2019 niesklasyfikowany
2020 niesklasyfikowany

Miejsca w poszczególnych konkursach Letniego Pucharu Kontynentalnego[edytuj | edytuj kod]

stan po zakończeniu LPK 2020

2018
Kranj HS109 Kranj HS109 Szczyrk HS106 Wisła HS134 Frenštát pod Radhoštěm HS106 Stams HS115 Stams HS115 Oslo HS106 Oslo HS106 Zakopane HS140 Zakopane HS140 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 punkty
- - - - - - - - - 62 61 - - 0
2019
Kranj HS109 Kranj HS109 Szczuczyńsk HS140 Szczuczyńsk HS140 Wisła HS134 Wisła HS134 Frenštát pod Radhoštěm HS106 Frenštát pod Radhoštěm HS106 Râșnov HS97 Râșnov HS97 Lillehammer HS140 Lillehammer HS140 Stams HS115 Stams HS115 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 punkty
- - - - 47 45 - - 39 34 48 45 50 - - - 0
2020
Wisła HS134 Wisła HS134 punkty
35 33 0
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 

 -  – zawodnik nie wystartował  -  – dyskwalifikacja

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Skład zespołu: Decker Dean, Patrick Gasienica, Trevor Edlund, Casey Larson
  2. a b Skład zespołu: Decker Dean, Hunter Gibson, Andrew Urlaub, Casey Larson
  3. a b Skład zespołu: Canden Wilkinson, Decker Dean, Greyson Scharffs, Andrew Urlaub
  4. a b Skład zespołu: Decker Dean, Erik Belshaw, Greyson Scharffs, Andrew Urlaub
  5. a b Skład zespołu: Anna Hoffmann, Decker Dean, Paige Jones, Andrew Urlaub

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Joel Reichenberger: Making a jump to ski jumping, Steamboat’s Decker Dean sees opportunity (ang.). steamboatpilot.com, 2017-07-07. [dostęp 2018-11-06].
  2. Decker DEAN (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2018-11-06].
  3. FIS Continental Cup Nordic Combined 2nd Continental Cup Competition Soldier Hollow/ UOP (USA) NORMAL HILL INDIVIDUAL GUNDERSEN 10KM OFFICIAL RESULTS (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2018-11-06].
  4. a b c d e f g h i j Decker DEAN (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2018-11-06].
  5. Paweł Borkowski: Puchar Karpat w Planicy: Karpiel i Tkaczenko najlepsi. skijumping.pl, 2017-08-12. [dostęp 2018-11-06].
  6. Dominik Formela: Englund i Bickner mistrzami USA. skijumping.pl, 2018-08-01. [dostęp 2018-11-06].
  7. a b Piotr Bąk: Decker Dean - nowa postać w świecie skoków narciarskich. skijumping.pl, 2018-09-14. [dostęp 2018-11-06].
  8. Dominik Formela: LGP w Czajkowskim: Triumf Japończyków, Klimow z rekordem skoczni. skijumping.pl, 2018-09-08. [dostęp 2018-11-06].
  9. Dominik Formela: Bickner i Lussi mistrzami USA. skijumping.pl, 2019-07-29. [dostęp 2019-07-29].
  10. Men’s Ski Jumping World Cup Preview (ang.). usanordic.org, 2019-11-21. [dostęp 2019-11-21].
  11. Dominik Formela: Decker Dean kontuzjowany. skijumping.pl, 2019-11-23. [dostęp 2019-11-23].
  12. a b Dominik Formela: Decker Dean przejdzie operację, Virag Voros już po zabiegu. skijumping.pl, 2020-03-19. [dostęp 2020-04-16].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]