Denaturat

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy etanolu. Zobacz też: denaturacja innych substancji.
Nie mylić z: Denaturant.
Butelka z denaturatem

Denaturat (spirytus skażony) – handlowa nazwa alkoholu etylowego (zwykle ok. 92%) skażonego substancjami mającymi uniemożliwić jego spożycie[1].

Denaturat otrzymywany jest poprzez dodanie do spirytusu surowego substancji skażającej, nadającej mu na przykład odrażający smak, zapach lub właściwości wymiotne oraz często intensywnego barwnika (np. czerwonego, fioletowego)[2]. Dzięki temu denaturat może być traktowany jako środek gospodarczy i jest sprzedawany znacznie taniej od spożywczych wyrobów spirytusowych (objętych akcyzą). Istnieje także wersja bezbarwna denaturatu[3].

Substancje skażające[edytuj | edytuj kod]

Substancje skażające są dobrane tak, aby uniemożliwić opłacalne oczyszczenie denaturatu do postaci spożywczej (np. ciecze o podobnej temperaturze wrzenia lub tworzące z alkoholem mieszaninę azeotropową). Substancją, która najczęściej służy do pogorszenia smaku denaturatu jest benzoesan denatonium[2], natomiast substancją skażającą zwykle metyloetyloketon (MEK)[2] lub niektóre rozpuszczalniki organiczne, w tym pochodne pirydyny.

Ze względu na to, że denaturat bywa spożywany przez alkoholików, zaprzestano dodawania do denaturatu substancji trujących (np. metanolu)[2] całkowicie uniemożliwiających wykorzystywanie denaturatu jako substytutu napoju alkoholowego. Drugim powodem tej decyzji jest zabezpieczenie przed przypadkowym zatruciem, co może wydarzyć się, ponieważ denaturat jest stosowany w gospodarstwach domowych.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Denaturat stosowany jest poza przemysłem jako substytut czystego etanolu, np. jako:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Denaturat: właściwości, zastosowanie. Gazeta Wyborcza Zdrowie, 2019-03-18. [dostęp 2020-11-10].
  2. a b c d Denaturat – właściwości, zastosowanie, szkodliwość. WP abcZdrowie. [dostęp 2020-11-10].
  3. Bezbarwny denaturat ma swoich amatorów. Gazeta Wyborcza, 2007-12-12. [dostęp 2020-11-11].