Depozytariusz dziedzictwa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Depozytariusz dziedzictwa – człowiek lub grupa (wspólnota) ludzi uznających określone dziedzictwo za źródło i środek wyrazu uznawanych przez siebie wartości. Konkretne elementy dziedzictwa stanowią dla tych osób istotny czynnik kształtowania tożsamości (np. narodowej, lokalnej, rodzinnej lub indywidualnej)[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dziedzictwo obok mnie - poradnik zarządzania dziedzictwem w gminach, Aleksandra Chabiera, Anna Kozioł, Bartosz Skaldawski, Warszawa: Narodowy Instytut Dziedzictwa, 2016, s. 10, ISBN 978-83-63260-46-0, OCLC 958216371.