Detleff Nebbe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Detleff Nebbe (ur. 20 czerwca 1912 w Husum, zm. ?) – zbrodniarz hitlerowski, członek załogi obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau i SS-Hauptscharführer.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył 7 klas szkoły podstawowej, a zawodu był kupcem. Do SS należał od 1933 r., a do NSDAP od 1937 r. 15 września 1939 r. Nebbe został powołany do Waffen-SS, a 15 października 1940 r. przydzielono go do obozu w Auschwitz, gdzie pozostał do kwietnia 1944 r. W obozie od lutego 1941 r. pełnił funkcję sierżanta w kompanii wartowniczej. Znany był jako doktryner narodowosocjalistyczny i gorliwy służbista. Przejawiało się to z jednej strony w tym, że trzymał mocno w ryzach esesmanów w podległej mu kompanii, szerząc wśród nich postrach swoją osobą. Z drugiej strony w okrutny sposób traktował więźniów, często ich bijąc i obelżywie wyzywając. Dawał w ten sposób przykład innym esesmanom, jak mają się zachowywać wobec więźniów. Za swoją gorliwą służbę został odznaczony Krzyżem Zasługi Wojennej II klasy z mieczami.

Po zakończeniu wojny Nebbe został osądzony przez Najwyższy Trybunał Narodowy w Krakowie w pierwszym procesie oświęcimskim. Za swój udział w zbrodniach popełnionych w obozie otrzymał 22 grudnia 1947[1] wyrok dożywotniego pozbawienia wolności. Więzienie opuścił na mocy amnestii w latach pięćdziesiątych.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Polen - Philipps-Universität Marburg - ICWC (niem.). [dostęp 2011-06-25].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Cyprian T., Sawicki J., Siedem wyroków Najwyższego Trybunału Narodowego, Poznań 1962